Η ΤΕΧΝΗ, ο ΕΑΥΤΟΣ μου | Ομαδική εικαστική έκθεση στη Dépôt Αrt gallery

«Τέχνη είναι να είσαι απολύτως ο εαυτός σου»

ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΑΡΙΑ, myself, 35x50cm, φωτογραφία επικολλημένη με θερμομεταφορά σε αλουμίνιο

Την έκθεση επιμελείται ο ιστορικός Τέχνης κι επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Βαφειάδης, ενώ για το concept, την  οργάνωση και την επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

69 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα (μικρών διαστάσεων)  ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, έχοντας σαν έμπνευση τα λόγια του Γάλλου λυρικού ποιητή Paul Verlaine: «Τέχνη είναι να είσαι απολύτως ο εαυτός σου».

Αντζουλίδης Αντώνης, Το παιδί και το σκυλί, 50x35cm, Λάδι σε καμβά
Αποστόλου Μαρία, Θαλάσσιος κήπος, 50x35cm, Τέμπερα μελάνι και μολύβι σε χαρτί
Ανδρούτσος Γιώργος, Άτιτλο, Μολύβι σε χαρτί Α4

Ο Paul Verlaine (Πολ Βερλαιν) χαρακτηρίζεται ως ένας καθαρά λυρικός ποιητής που σημάδεψε μια μετάβαση από το ρομαντισμό στο κίνημα του συμβολισμού, και διακρίνεται για τo μουσικό αποτέλεσμα της γραφής του, μέσα από τη χρήση αρκετών μυστικών της γαλλικής προσωδίας, όπως τις παρηχήσεις, τις συνηχήσεις και τους ανισοσύλλαβους στίχους.

Ο Δρ. Ιστορίας της Τέχνης  και επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Βαφειάδης στο κείμενο του «Σχόλιο στον αφορισμό του Paul Verlaine: Τέχνη είναι να είσαι απολύτως ο εαυτός σου» σημειώνει:

«Είναι πλέον αποδεκτό, ότι κάθε προσπάθεια ορισμού τῆς Τέχνης έμελλε νὰ καταλήξει σε αποτυχία, σε τεχνοκριτικό φιάσκο, εφόσον η Τέχνη συνιστά φαινόμενο άμεσα εξαρτημένο από τον εκάστοτε τρόπο όρασης και ερμηνείας της «πραγματικότητας». Εάν αυτὸ που ονομάζουμε πραγματικότητα, με ό,τι αυτή περιλαμβάνει (Φύση, Οικονομία, Θρησκεία, Τεχνολογία κ.ά.), δεν είναι άλλο από μια ρητορική κατασκευή, από ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο σύστημα αξιολόγησης, ταξινόμησης, σημασιοδότησης, θεμελιωμένο στα όρια της ανθρώπινης συνειδητότητας, και όχι έξω από αυτήν, τότε η Τέχνη δεν μπορεί να ορισθεὶ ως ουσία, αλλά ώς προϊόν των απαιτήσεων των ιστορικά διαμορφωμένων (ηγετικών) συλλογικοτήτων. Άλλωστε, στην περίπτωση της Τέχνης, η ουσιοκρατική της αντικειμενικότητα δεν συνδέθηκε ποτέ με την υλικότητα, εγγενή στὸ καλλιτεχνικό έργο.

Είναι προφανές ότι η εν λόγω αντίληψη εμπίπτει στο χώρο της Φαινομενολογίας (τοῦ Maurice Merleau-Ponty), της νεομαρξιστικής Αποδόμησης (Σχολὴ της Φρανκφούρτης) και στο χώρο της Πολιτισμικής Κριτικής (Marcus-Fischer). Ωστόσο, η αμφισβήτηση της ουσιοκρατικής προσέγγισης της Τέχνης, ως υλικής έκφρασης κάποιας αντικειμενικής πραγματικότητας, η οποία υφίσταται ανεξάρτητα από την βούλησή μας και εξω από τα όρια της συνείδησής μας, αποτελεί πράξη αμφίσημη.

Γκινάκη Αναστασία, Άτιτλο, 50x40cm, Ακρυλικό σε καμβά (Large)
Δρογώση Τάνια, Άτιτλο, 40×40, Ακρυλικά σε καμβά
Καζάκη Ιωάννα, Έξοδος, Δίπτυχο, 40x36cm, Λαδοπαστέλ σε χαρτί

Τούτο διότι αν η Τέχνη, είναι παράγωγο των διαρκώς μεταβαλλόμενων αιτημάτων (ιδεολογικών, σημασιολογικών κ.ά.) μιας ιστορικά διαμορφωμένης συλλογικότητας – ή μάλλον του κυρίαρχου Λόγου της εξουσίας που διέπει την συλλογικότητα – τότε η υπόστασή της αντικειμενοποιείται με το συνδετικό υλικό των «δι-υποκειμενικών» αυτών αιτημάτων. Έτσι, η ύπαρξή της, το γεγονὸς της, συγκροτείται από τον εκάστοτε εξουσιαστικό τρόπο όρασης και σημασιοδότησης του κόσμου και των φαινομένων, χωρὶς αυτὸ, εννοείτε, να της προσδίδει ουσιοκρατική σταθερότητα. Είναι το συλλογικὸ προς τι που, στην περίπτωση αυτή, δίνει στην Τέχνη το αντικειμενικό της νόημα. Υπάρχει επειδή εκφράζει, Υπάρχει επειδή ερμηνεύει. Υπάρχει επειδή προπαγανδίζει. Αν τώρα η Τέχνη είναι προϊόν μιας ατομικότητας, περιχαρακωμένης στα δικά της αβέβαια νοηματοδοτικά όρια, ασύνδετης (θεωρητικά πάντα) μὲ τις κυρίαρχες συλλογικὲς ανάγκες, όπως απαιτεί η σύγχρονη, άκριτα φορμαλιστική, τεχνοκριτική, τότε το έργο τέχνης «στερείται» αντικειμενικής (βλ. δι-υποκειμενικής) υπόστασης και μετατρέπεται σε υλική έκφραση μιας συνείδησης αδιάστατης καὶ αχρονικής, εντέλει ανυπόστατης.

Είναι προφανές ότι και στις δύο περιπτώσεις αμφισβητείται το γεγονὸς του έργου Τέχνης ως ανεξάρτητου από την συνείδηση, συλλογική και μή. Κατά συνέπεια ο αφορισμὸς του λυρικού ποιητὴ Paul Verlaine (1844-1896), τέχνη είναι να είσαι απολύτως ο εαυτός σου, φαίνεται να υιοθετεί ομοίου λόγου θεώρηση. Εντούτοις, μαρτυρεί αμφιλογία, καθώς παραπέμπει σε δύο αρχαίες αντιλήψεις περί Αναπαράστασης, διόλου σύμφωνες μεταξύ τους. Σύμφωνα με την πρώτη αντίληψη, η Τέχνη θεωρείται πραγματωμένη στην ύλη αναφορά του Εαυτού, ως υλικὴ προβολή στην εξωτερικότητα μιας μη ορατής ουσίας, εντέλει ως (δι)έξοδος από τα τείχη της ατομικής συνειδητότητας. Σε αυτήν την περίπτωση, το καλλιτεχνικό έργο συνιστά συμβολικό παράλληλο του Εαυτού με σχέση αναφοράς, ένα σημείο χωρίς αντικειμενική αλλά σχετική υπόσταση. Σύμφωνα με την δεύτερη – και αρχαιότερη – αντίληψη, η Τέχνη είναι ο Εαυτὸς, και δη απολύτως. Σε αυτήν την περίπτωση, το καλλιτεχνικό έργο συνιστά παρουσία, δεν αναφέρεται στον Εαυτό, είναι ο Εαυτός. Κατά συνέπεια, το καλλιτεχνικό έργο αποβάλλει την αυθαιρεσία που είναι εγγενής στὴν σχέση σημαίνοντος και σημαινομένου και συνάμα καθίσταται αντικειμενικό.

Κοντογεώργος Βασίλης, Άτιτλο, 42x42cm, Λάδι σε καμβά
Λιάτσος Γρηγόρης,
Κωνσταντίνου Πένυ, Άτιτλο, 31x23cm, Σινική μελάνη

Με αυτά ως δεδομένο, και στο πλαίσιο της συμβολιστικής σκέψης του Paul Verlaine, ο τελευταίος φαίνεται να συντάσσεται με την δεύτερη έννοια της καλλιτεχνικής αναπαράστασης ως δηλωτικής της αλήθειας του έργου Τέχνης. Προχωρεί όμως περαιτέρω, ταυτίζοντας το έργο Τέχνης με τον Εαυτό, ή μάλλον υποκαθιστώντας και μετατρέποντας τον Εαυτό ως το απόλυτο έργο Τέχνης, πλήρως ανεξάρτητου από την εκάστοτε χειραγωγούμενη συλλογικότητα. Και υπ’ αυτή την έννοια ο Γάλλος ποιητής φαίνεται να προλειαίνει τον δρόμο που έμελλε να οδηγήσει στον «Θάνατο της Τέχνης» και εν συνεχεία στην μεταμοντέρνα Κατάσταση – εγγενή στις παραλλαγές της Εννοιολογικής τέχνης – όχι όμως και στην χειραγώγηση της καλλιτεχνικής παραγωγής από τον «Κόσμο της Τέχνης», εφόσον ο τελευταίος δεν πράττει άλλο από το να παροχετεύει διαρκώς τον κυρίαρχο Λόγο εξουσίας».

Μαναβή Πένη, Secret, 40x40cm, Λάδι και τυπογραφικό μελάνι σε καμβά
Λύτρας Σπύρος, Γάμος
Μιχαλοπούλου Σταυρούλα, Βυθός, 25x35cm, Ακρυλικά σε καμβά, 500 ευρώ

Στην έκθεση συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Ανδρέου Μαρία // Ανδρούτσος Γιώργος // Αντάρτη Άννα // Αντζουλίδης Αντώνης // Αντωνίου Έλενα // Αντωνόπουλος Γιάννης // Αποστόλου Μαρία // Αποστόλου Νίκος // Αργυρακοπούλου Μαρία // Βαρουξάκη Σαμέλη Ελένη // Βασιλάτου Μέρλιν Λίζα //Βαφειάδης Κωνσταντίνος // Βρετού Νινέτα // Γεωργουλάκου Παλίντα // Γκινάκη Αναστασία // Δαρλαμήτσος Γιάννης // Δήμος Τάσος // Διονυσοπούλου Ελισάβετ // Δρογώση Τάνια // Θεοδωρόπουλος Στάθης // Θωμάς Γεράσιμος // Ιωάννα Τ. // Καζάκη Ιωάννα // Καμπανάκης Λεωνίδας //  Κανέλλου Εβίτα // Καραμανλή Χριστίνα // Καρατζά Ελένη // Κευγάς Μιχάλης // Κοκκίνη Γεωργία // Κονταρούδης Χρήστος // Κοντογεώργος Βασίλης // Κουτσοσπύρου Μαρίνα // Evi Kirma // Κωνσταντίνου Πένυ // Λιάτσος Γρηγόρης // Λύτρας Σπύρος // Μαναβή Πένυ // Μαυρολέων Κατερίνα // Μηνά Κωνσταντίνα // Μιχαηλίδου Νίκη // Μιχαλοπούλου Σταυρούλα // Μουζακίτη Φιόνα // Μπίγαλη Μάτα // Μπλιάτσου Γεωργία // Μπλούκου Βασιλική // Simona Nava // Παγώνη Ειρήνη // Πανταζή Δέσποινα // Παπαδημητρίου Γιώργος // Παπαθανασίου Στυλιανή // Παπαλεξανδρή Άσπα // Παρτσινέβελος Γιώργος // Πάστρα Μαρία  // Πετροπούλου Ειρήνη // Πουλιάση Αικατερίνη // Ράπτη Νάντια // Ραχωβίτσα Νατάσσα // Ριμπατσιού Κατερίνα // Σαμουηλίδου Βίκυ // Σεζένια Αφροδίτη // Σορούλα Κατερίνα // Σταύρου Σοφία // Σοφιανέσα Πανδώρα // Τζαλαλής Κωνσταντίνος // Τζομάκας Γιάννης // Τουλιάτου Κερασιά // Τσακίρης Γιώργος // Χατζή Κατερίνα // Χορταριά Κατερίνα // Χρυσανθόπουλος Αριστείδης

Μουζακίτη Φιόνα, Inside, 54x44cm, Μονοτυπία σε χαρτί (Medium)
Μπλιάτσου Γεωργία, Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων, 42x20cm, 500 ευρώ
Μπλούκου Βασιλική, Heart, 30x40cm, Μικτή τεχνική σε καμβά

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Επιμέλεια & κείμενα έκθεσης: :  Κωνσταντίνος Βαφειάδης

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

Γραφιστική επιμέλεια: Γιώργος Καστανάκης

Επιμέλεια video έκθεσης: Τάσος Πέτσας

Η instrumental σύνθεση «This life of mine», που συνοδεύει μουσικά το video της έκθεσης είναι του δημιουργού Τάσου Πέτσα.

Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή

 

Εγκαίνια: Τρίτη, 27  Μαρτίου 2018, ώρα 20:00 – 23:30

 

Διάρκεια έκθεσης: 27 Μαρτίου έως 20 Απριλίου 2018

Παπαδημητρίου Γιώργος, Η συντροφιά, 30x40cm, Λάδι σε καμβά
Ράπτη Νάντια, Η δύναμη μέσα μου, 40x50cm, Ακρυλικό και κλωστές κεντημένες σε καμβά
Σαμουηλίδου Βίκυ, I am a woman, 50x40cm, Ακρυλικά σε καμβά
Σεζένια Αφροδίτη, Στην αμμουδιά, 15x40cm, Λάδι σε καμβά
Τζαλαλής Κωνσταντίνος, 40x50cm, Ακρυλικό σε μουσαμά

Facebook link: https://www.facebook.com/events/2089658227987631

Dépôt Art gallery

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174

e-mail:info@depotgallery.gr

Facebook:depotgallery.gr

Web site:www.depotgallery.gr

 

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00

                           Σάββατο 11:00 –15:00

                           Κυριακή κλειστά

                           Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

 

Λόγω της περιόδου του Πάσχα, η gallery θα παραμείνει κλειστή 5 έως 11 Απριλίου.  

Τζομάκας Γιάννης, Touching Chaos, 50x40cm, Ακρυλικά σε καμβά
Τουλιάτου Κερασιά, Άτιτλο, 36x39cm, Ακουαρέλα σε χειροποίητο χαρτί
Τσακίρης Γιώργος, Recycling like hell, 29X29 cm, Παστέλ σε χαρτί
Χορταριά Κατερίνα, Άτιτλο, 40x50cm, Λάδι σε καμβά
Χρυσανθόπουλος Αριστείδης, Μια άλλη ματιά,14,5X20cm, Μικτή τεχνική

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Σχόλια

Σχόλια

About Magazinomou Staff 4128 Articles
Η ομάδα του magazinomou.gr