Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook αποχαιρέτησε ο Στέλιος Μαγγιώρος τον Δημήτρη Κόκοτα, εκφράζοντας παράλληλα την οργή του για όσους έσπευσαν μετά τον θάνατό του να μιλήσουν δημόσια για το ταλέντο και τον χαρακτήρα του.
Ο ίδιος έκανε λόγο για «υποκρισία», υποστηρίζοντας πως, ενώ σήμερα καλλιτέχνες, δημιουργοί και δισκογραφικές εταιρείες εξυμνούν τον Δημήτρη Κόκοτα, τα τελευταία 20 χρόνια εκείνος προσπαθούσε να επιστρέψει δυναμικά στη δισκογραφία και περίμενε μια ουσιαστική επαγγελματική πρόταση.
Ο Στέλιος Μαγγιώρος αναφέρθηκε, μάλιστα, στη σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή του τραγουδιστή, τονίζοντας ότι είχε συνεργαστεί δισκογραφικά με μερικούς από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής, όπως ο Φοίβος, ο Νίκος Καρβέλας, ο Γιώργος Θεοφάνους, ο Κώστας Καραλής και ο Κυριάκος Παπαδόπουλος.
Τέλος, ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αναφορά του σε όσους, όπως υποστήριξε, περιορίστηκαν τώρα σε μία αποχαιρετιστήρια ανάρτηση στα social media, προκειμένου να δείξουν τη θλίψη τους, ενώ δεν βρίσκονταν στο πλευρό του Δημήτρη Κόκοτα κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Στέλιου Μαγγιώρου
«Πόση υποκρισία, Θεέ μου; Έφυγε ο Δημήτρης και όλοι οι καλλιτέχνες, δημιουργοί, εταιρείες, θυμηθήκατε το πόσο σπουδαίος καλλιτέχνης ήταν και το πόσο καλό παιδί. Ο Δημήτρης έφυγε όμως και ήτανε μόλις 57. Τα τελευταία 20 χρόνια, πού ήσασταν όλοι εσείς; Που το κωλοκύκλωμα τον πέταξε και προσπαθούσε να κάνει μια επιτυχία από μια εταιρεία; Που περίμενε μια πρόταση από έναν παραγωγό ή επιχειρηματία. Ο Δημήτρης ήταν ο μόνος καλλιτέχνης στην Ελλάδα –και η Έφη Σαρρή– που ερμήνευσε δισκογραφικά, κατά σειρά, όλους τους μεγάλους δημιουργούς της εποχής. (Φοίβο – Καρβέλα – Θεοφάνους – Καραλή – Κυριάκο Παπαδόπουλο).
Ο Φοίβος, μάλιστα, ξεκίνησε με τον Δημήτρη, αν εξαιρέσεις τον δίσκο της Βίκυς Χαρίτου. So… Τώρα λυπάστε; Αφήστε εμάς να στεναχωρηθούμε, που τον αγαπήσαμε πραγματικά, και εσείς συνεχίστε τη μεγάλη καριέρα σας. Μια ανάρτηση είναι για εσάς ο Δημήτρης, για να φανείτε καλοί και μόνο… Καλό ταξίδι, Δημήτρη μου, και χάρηκα που σε γνώρισα…».
