Άγιος έρωτας: Ο Μαρκόπουλος βάζει τους ανθρώπους του να δώσουν ένα μάθημα στη Μάρω. Ο πατήρ Νικόλαος αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον Μαρκόπουλο κατά πρόσωπο μέσα στη φυλακή.

Τι θα δούμε απόψε 25/11: Η συνάντηση της Μάρως με τους μπράβους του Παύλου έχει τραγική κατάληξη για κείνην. Η Χριστίνα αποκτά μια απρόσμενη σύμμαχο μέσα στη φυλακή. Η Θάλεια είναι σοκαρισμένη από τον τρόπο που αντέδρασε η Σοφία στα νέα του διαζυγίου της και σκέφτεται να πάρει σοβαρά μέτρα για την υγεία της κόρης της.

Ο Νικηφόρος φέρνει στην Άννα το θέμα να αποκτήσουν ένα παιδί. Ο Τάσος νιώθει ενοχές για το τι μπορεί να έχει συμβεί στη Μάρω και φέρεται περίεργα στον περίγυρό του. Ο δικηγόρος του Παύλου αποδεικνύεται παλιός γνώριμος του Αντρέα, με τον οποίο δεν διατηρεί καλές σχέσεις.

Ο πατήρ Νικόλαος παίρνει απόφαση ότι θα κάνει καιρό να δει τη Χλόη, αφού θα βρίσκεται κοντά στη μητέρα του. Η Σμαρώ χαίρεται με το επικείμενο διαζύγιο του Κλεάνθη κι εκείνος αποφασίζει να πάει στη φυλακή, να δει τη Χριστίνα.

Ο Γιάννος και η Πόπη ετοιμάζονται να πάνε κρυφά στη Στέρνα, τη στιγμή που η Χλόη πιστεύει πως τα προβλήματα λύθηκαν και θα κρατήσει την Ελευθερία.

Τον έντονο διάλογο ανάμεσα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Δημήτρη Ουγγαρέζο σχολίασε το πάνελ του Real View, με τη Σοφία Μουτίδου να παίρνει πρώτη τον λόγο και να τοποθετείται με το γνωστό καυστικό της ύφος.

Η ηθοποιός δεν δίστασε να αναφερθεί και στη δική της viral στιγμή με τον Απόστολο Γκλέτσο, λέγοντας: «Έχω αφήσει κι ένα κίνημα που τον λέει “Λες ψέματα”. Όταν το ’πα εγώ έγινε θέμα. Τώρα κανείς δεν είπε γιατί είπε “ψεύτη” τον Δημήτρη Ουγγαρέζο».

Η Ελίνα Παπίλα υπενθύμισε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε προτιμήσει να αποχωρήσει στον αέρα από την εκπομπή της Φαίης Μαυραγάνη, αλλά όχι από το Buongiorno. «Και δεν είναι μόνο αυτό. Σκέψου ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου έφυγε από την εκπομπή της Φαίης Μαυραγάνη στο λεπτό πάνω επειδή τη ρώτησε για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα».

Η Σοφία Μουτίδου συνέχισε: «Ξέρεις γιατί; Γιατί μας αντιγράφουνε αγάπη μου. Θεότρελη. Βλέπει παντού συνωμοσίες. Όλα γίνονται γι’ αυτό. Φεύγουν οι πολιτικοί, φωνάζουν ψέματα ο ένας τον άλλον, αν δεν είναι μόδα αυτό τί είναι;»

Ο Χρήστος Λούλης πέρασε το απόγευμα της Δευτέρας από το «Στούντιο 4» της ΕΡΤ και γύρισε το χρόνο πίσω σε μια παράσταση που τον διαμόρφωσε περισσότερο από κάθε άλλη.

Με αφορμή τη συμμετοχή του στη νέα σκηνοθεσία του «Cleansed» από τον Δημήτρη Καραντζά, ο ηθοποιός θυμήθηκε την εμπειρία που έζησε το 2001, όταν βρέθηκε στο ίδιο έργο υπό τη ματιά του Λευτέρη Βογιατζή. Μια εμπειρία που, όπως λέει, τον πέρασε δια πυρός και σιδήρου.

Συγκεκριμένα ο ηθοποιός περιέγραψε την τότε διαδρομή του ως ένα «πολύ βαθύ και στενό, αλλά και ουσιαστικό λούκι»: «Ήταν σαν να βγήκα μετά από αυτή την παράσταση γεννημένος αλλιώς. Αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα. Και οι δύο περιπτώσεις, και η τραυματική εμπειρία και η αναζωογονητική, έχουν μια φοβερή ισορροπία μεταξύ του πόνου και της ευχαρίστησης. Στον πόνο ευχαριστιέσαι, επειδή νιώθεις ότι κάτι κάνεις που μετράει και αξίζει τον κόπο, αλλά και με την προσδοκία ότι αυτός ο πόνος θα περάσει».

Και μπορεί σήμερα ο Χρήστους Λούλης να θεωρείται ένας αναγνωρισμένος ηθοποιός, τότε όμως τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα. Όπως αποκάλυψε, η παράσταση «Καθαροί πια» είχε τόσο σκληρές και αντισυμβατικές σκηνές που το κοινό πολλές φορές αντιδρούσε έντονα. «Έφευγαν και έβριζαν καμιά φορά. Δεν θυμάμαι τώρα κάποια περίπτωση συγκεκριμένη, αλλά θυμάμαι κάποιες φορές που φεύγοντας οι άνθρωποι απ’ το θέατρο, δεν τους ένοιαζε αν κάνουν φασαρία ή όχι και φωνάζανε και βρίζανε και λέγανε ντροπή σας και τέτοια. Τι είναι αυτά, ας πούμε, τι αρρώστιες είναι αυτές και τέτοια. Εγώ είχα χε…εί πάνω μου λιγάκι. Συγγνώμη για τη γλώσσα. Αλλά, κοίτα, ήμουνα και μικρός και μου άρεσε κιόλας λιγάκι. Ότι κάνω κάτι που δεν περνάει στο ντούκου».

Παραδέχτηκε μάλιστα ότι είχε αναπτύξει μια… ιδιότυπη φιλοσοφία. «Είχε λειτουργήσει ως αντίστροφος ναρκισσισμός. Λέγαμε ότι αν δεν φύγουνε σήμερα 10, κάτι δεν κάνουμε καλά. Είναι άλλη εποχή τώρα, εννοείται πως είναι άλλη εποχή. Δυστυχώς έχουμε μια πιο μεγάλη εξοικείωση στη βία. Είμαστε ελαφρώς πιο αποκτηνωμένοι δηλαδή. Από την άλλη, αντιφατικό αυτό, αλλά είμαστε και πολύ πιο ευαίσθητοι σε σχέση με κάποια πράγματα».