Ένα ακόμη θέμα για εσάς τις μελαχρινές. Μετά το Mauve Chocolate χρώμα που σας έδειξα, τώρα ήρθε η ώρα να σας δώσω μια ακόμη ιδέα. Μπορεί να σας λένε πως δεν υπάρχουν πολλές επιλογές για τα δικά σας μαλλιά αλλά το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη φαντασία και μια γνώμη ενός ειδικού.
Αυτό που μπορείτε επίσης να κάνετε είναι το Smokey Gray Ombre! Ένα όμπρε χρώμα με αποχρώσεις γκρι και λιλά.
Παρακάτω θα δείτε μερικές προτάσεις:
Στον ΟΑΣΑ προσελήφθη μουσική επιμελήτρια με σκοπό να επιμεληθεί τη μουσική που θα ακούγεται στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Το παράλογο της όλης υπόθεσης είναι ότι τρόλει και λεωφορεία δεν διαθέτουν ηχοσυστήματα, επίσης σύμφωνα με τις καταγγελίες συνδικαλιστών του οργανισμού η νέα σύμβουλος είναι στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος και ο μισθός της ανέρχεται σε 3.900 ευρώ.
Τέλος, η διάρκεια του έργου ορίζεται έως τα τέλη Δεκεμβρίου 2016.
Επίγεια πατρίδα του Οσίου υπήρξε η πόλη Θήβαι της Άνω Αιγύπτου, ο ακριβής όμως χρόνος δεν είναι γνωστός.
Από διάφορες ενδείξεις ο βίος του τοποθετείται μεταξύ του τέλους του 4ου και των μέσων του 5ου αιώνος (380-450).
Είχε…τη χάρη του Θεού να γεννηθεί από πιστούς γονείς, οι οποίοι, όντας σχετικά ευκατάστατοι, τον ανέθρεψαν με κάθε φροντίδα.
Μερίμνησαν για την εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου (Εφεσ. 6, 4) μόρφωσή του.
Δεν παρέλειψαν να προσέχουν την καλλιέργεια του χαρακτήρα και του ήθους του,και παρακολουθούσαν την πρόοδο του στην αληθινή σοφία και την αφοσίωση του στη χριστιανική πίστη.
Επιλογή του αγγελικού βίου
Καθώς ο Πατάπιος άφηνε τη νεανική ηλικία και ανδρωνόταν, γινόταν όλο και πιο εμφανής η αποστροφή του προς καθετί εφήμερο, υλικό και γήινο, ενώ έστρεφε με επιμονή την προσοχή και το ενδιαφέρον του προς τα ουράνια, τα πνευματικά, τα άφθαρτα και αιώνια.
Άλλωστε ήταν και η όλη κατάσταση που συνέβαλε σ’ αυτό:
Από τη μια οι μεγάλες θρησκευτικές έριδες της χρονικής εκείνης περιόδου, που είχαν ως αφορμή τη αναστάτωση την οποία προκαλούσε η διδασκαλία και δράση διαφόρων αιρετικών και δημιούργησε το Μονοφυσιτισμό (στην Αίγυπτο τους Κόπτες), από την άλλη οι μεγάλες αναχωρητικές και ασκητικές μορφές που είχαν «πολίσει» τις ερήμους, κυρίως της χώρας τού Νείλου,και προσείλκυαν χριστιανούς και μοναχούς.
Ζώντας σ’ αυτό το κλίμα ο νέος ακόμη Πατάπιος πήρε τη γενναία απόφαση: Άφησε πίσω του οικείους, φίλους, περιουσία, κοσμικό μέλλον, ανέσεις και φεύγοντας από τις Θήβες, πήγε και εγκαταβίωσε σε έρημο μέρος.
Εκεί αφοσιώθηκε στην προσευχή, τη νηστεία, την αποκοπή κάθε επιθυμίας, την απόκτηση κάθε αρετής.
Προς αναζήτηση της «ησυχίας»
Και όσο περνούσε ο καιρός και διαδιδόταν η φήμη της αγιότητός του, τόσο πύκνωνε ο αριθμός των χριστιανών που έρχονταν σ’ αυτόν.
Το γεγονός χαροποιούσε τον ασκητή Πατάπιο, διότι έβλεπε πόσο οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για τα πνευματικά, όμως ο ίδιος επιθυμούσε την κατά Θεόν «ησυχία».
Είχε επιλέξει να ζει μακριά από καθετί που θα τον αποσπούσε από το να βρίσκεται «μόνος μόνω Θεώ».
Το ερημητήριο του είχε γίνει πλέον σημείο όπου έσπευδαν ευλαβείς επισκέπτες.
Και τι κάνει ο όσιος Πατάπιος;
Αποφασίζει να φύγει από την Αίγυπτο ίσως και εξαιτίας των εκεί εκκλησιαστικών ερίδων και να αναζητήσει άλλο τόπο, για να ζήσει στην απόλυτη μόνωση και «ησυχία».
Η αναχώρηση του έγινε με τέτοιο τρόπο, που δεν την αντιλήφθησαν «ούτε οι πιο γνωστοί του». Προορισμός του τα περίχωρα της νέας πρωτεύουσας της νεοσύστατης αυτοκρατορίας, της Κωνσταντινούπολης.
Για λόγους που μόνον ο Θεός γνωρίζει, καθώς ο όσιος Πατάπιος πορευόταν προς το νέο τόπο της άσκησής του, συναντήθηκε με δύο άλλους ερημίτες από την Αίγυπτο: Τον Βάρα και τον Ραβουλά.
Από τη Συρία και αφού οι τρεις, διέσχισαν οδοιπορώντας και τα παράλια της Μικράς Ασίας, έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ευχαριστώντας τον Θεό για την προστασία του καθόλη την κοπιαστική αποδημία τους, καθώς και για τη δύναμη που τους έδωσε, να κηρύττουν το άγιο Όνομά του στους κατοίκους των περιοχών από τις οποίες είχαν περάσει.
Η αγιότητα του βίου προσελκύει μαθητές
Αφού οι τρεις Αιγύπτιοι μοναχοί είδαν και θαύμασαν τη νέα πρωτεύουσα, άρχισαν να αναζητούν τόπον «ησυχίας» για να συνεχίσουν να πράξουν τούτο χωριστά ο καθένας, αλλά σε σχετικά κοντινή απόσταση, ώστε στις δύσκολες περιπτώσεις να ενισχύονται πνευματικά μεταξύ τους.
Αναζητώντας τόπο, κατέληξαν στην περιοχή των Βλαχερνών, όχι πολύ μακριά από τα τείχη του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, πάνω από τον Κεράτιο κόλπο.
Ο καθένας από τους τρεις έστησε το μικρό ασκητήριο του, και επιδόθηκε στα ασκητικά του καθήκοντα.
Ο Όσιος Πατάπιος επιδόθηκε σε δυσκολότερους αγώνες.
Δουλαγωγώντας το σώμα του, δεν επέτρεπε στον εαυτό του να δοκιμάσει και την παραμικρή ευχαρίστηση, δεν ενδιαφερόταν να το ντύνει (παρά μόνο στοιχειωδώς), να το θρέφει, να το αναπαύει, εκτός από τον ελάχιστο ύπνο.
Κι όλα τα κατόρθωνε όχι μόνο χάρη στον αδιάκοπο πνευματικό του αγώνα, αλλά και με τη συνέργεια της θείας Χάριτος.
Και πως τον δόξαζε ο Θεός;
Με δύο τρόπους: Πρώτον, με το ότι του χάρισε τη δύναμη να τελεί θαύματα και να γιατρεύει αρρώστιες και δεύτερο, με το ότι τον έκανε γνωστό ως ασκητή που είχε πάνω του χαρίσματα, με αποτέλεσμα να σπεύδουν κοντά του πολλοί χριστιανοί από την Κωνσταντινούπολη και τα γύρω χωριά.
Ανάμεσα τους υπήρχαν και μερικοί που δεν αρκούνταν στο να ακούνε το φωτισμένο λόγο του και να ενισχύονται πνευματικά.
Επιθυμούσαν να παραμείνουν κοντά του, ως μαθητές και να γίνουν μοναχοί, ώστε κάτω από την έμπειρη καθοδήγησή του να ασκηθούν στην αγγελική πολιτεία.
Εκείνος, παρά την αρχική αντίρρηση του, υποχώρησε στην επίμονη παράκλησή τους κι έτσι στήθηκε, η Μονή των Αιγυπτίων.
Η «Μονή των Αιγυπτίων»
Ονομάστηκε «των Αιγυπτίων» και διότι ο ιδρυτής και πρώτος ηγούμενος ήταν εξ Αιγύπτου και επειδή κάποιοι από τους πρώτους μοναχούς είχαν καταγωγή από τη χώρα του Νείλου.
Με κέντρο της λειτουργικής ζωής τους το καθολικό (ναό) που αφιέρωσαν στον Πρόδρομο και Βαπτιστή του Κυρίου, τον Ιωάννη, επιδίδονταν με ζήλο πνευματικό σε παλαίσματα ηρωικά, που στόχο τους είχαν τον αγιασμό ψυχής και σώματος και τη θέωσή τους.
Ο όσιος Πατάπιος, με τον φωτισμένο λόγο και το αξιομίμητο παράδειγμά του, «των μοναστών εδείχθη διδάσκαλος ένθεος» και «προς ζήλον αγγελικής πολιτείας διήγειρεν άπαντας.
Ενώ όμως η «Μονή των Αιγυπτίων» ιδρύθηκε και για αρκετά χρόνια λειτούργησε ως ανδρική, άγνωστο για ποιούς λόγους, όταν πριν από τα μέσα του 8ου αιώνος την επισκέφθηκε ο άγιος Ανδρέας Κρήτης, στη Μονή εγκαταβίωναν μοναχές.
Το χάρισμα του «θεραπεύειν»
Το Άγιο Πνεύμα έδωσε χωρίς φειδώ το χάρισμα του θεραπεύειν στον όσιο Πατάπιο, ενόσω ακόμα βρισκόταν στη ζωή, εξαιτίας του πλούτου των αρετών του.
Οι συναξαριστές εξιστορούν τέσσερα από αυτά (θεραπεία τυφλού, υδρωπικού, δαιμονιζομένου και καρκινοπαθούς).
Φυσικά και άλλα θαύματα τέλεσε ο όσιος Πατάπιος, καθώς σημειώνει ο ιερός συναξαριστής: «Μπορώ να εξιστορήσω όλα όσα έκανε εκείνος. Θα επιθυμούσα να διηγηθώ και όσα περιγράφει ο κόσμος. Θα χρειαζόταν όμως και πολλά να γράψω και πολύ χρόνο να είχα».
Το μακάριο τέλος του
Αλλά, «ουκ έστιν άνθρωπος ός ζήσεται και ου μη αποθάνη».
Έτσι και αυτός ο μεγάλος Όσιος, το πρότυπο της αρετής, αφού κόσμησε τη ζωή του με τα στολίδια της προσευχής, της νηστείας, των καλών έργων και των πολλών θαυμάτων, έφτασε η ώρα που θα έφευγε από την παρούσα ζωή, για να μεταβεί με το έλεος του Θεού στην ουράνια και αιώνια «άνω Ιερουσαλήμ», και να κληρονομήσει την ητοιμασμένην βασιλεία από καταβολής κόσμου (Ματθ.25, 34).
Συνάχθηκαν λοιπόν κοντά του οι αδελφοί της «Μονής των Αιγυπτίων», άλλοι συνασκητές από τα γύρω μοναστήρια και πολλοί «φίλοι της αρετής, λυπημένοι και δακρυσμένοι» και θεωρώντας τον αποχωρισμό τους ως ορφάνια, του έλεγαν: Γιατί, πατέρα μας πολυσέβαστε, δείχνεις ότι δεν αγαπάς τα πνευματικά σου παιδιά, αφού επιταχύνεις την εκδημία σου;
Γιατί μας αφήνεις έρημους;
Γιατί δεν μας παίρνεις μαζί σου;
Ποιος μετά από σένα θα σταματήσει τη λύπη μας, θα γιάνει το σώμα και θα θεραπεύσει την ψυχή μας με το λόγο, το παράδειγμα, τα θαύματα;
Πως θα αντέξουμε τον αποχωρισμό;
Κι ενώ όλοι αυτοί έδειχναν με τη στάση και τα λόγια πως είχαν χάσει την ψυχραιμία τους, ο άγιος αντίθετα, χωρίς φόβο μπροστά στον επερχόμενο θάνατο, με μακάρια ιλαρότητα και στοργή τους είπε: «Μη κατευοδώνετε τον πατέρα σας έτσι με θρήνους και οδυρμούς.
Είναι καλύτερο να με προπέμψετε με ευχές.
Διότι ενώ τα δάκρυα ζημιώνουν κι εσάς κι εμένα, οι ευχές βοηθούν όλους μας.
Ιδιαίτερα εμένα για να βρω συγχώρεση των παραπτωμάτων μου και θάρρος όταν θα παρασταθώ ενώπιον του Ιησού Χριστού.
Μη κλαίτε λοιπόν, παιδιά μου, διότι εγώ πηγαίνω σ’ Αυτόν που με καλεί.
Εσείς πάλι προσέχετε τον εαυτό σας.
Τη συμπεριφορά μου απέναντι σας την γνωρίζετε.
Όλους σας αγάπησα και σας υπηρέτησα.
Σας δέχθηκα και σας διακόνησα…»
Ύστερα έδωσε συμβουλές προσωπικά στον καθένα, ανάλογες με την ηλικία και την πνευματική του κατάσταση στους γέροντες άλλες, στους νεότερους διαφορετικές.
Και στο τέλος, αφού έκανε θερμή προσευχή, έκλεισε οριστικά τα μάτια του και παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια των αγγέλων.
Το τίμιο και ιερότατο λείψανο του συναθροισθέντες όλοι οι μοναχοί το κήδεψαν με τιμή και δόξα.
Το έθαψαν στον ιερό ναό του αγίου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, δηλαδή μες στο ίδιο το ξακουστό μοναστήρι των Αιγυπτίων, με ψαλμούς και ύμνους και ωδές πνευματικές τον προέπεμψαν και τον έστειλαν στους ουρανούς, προς Εκείνον που έχει την εξουσία ζωής και θανάτου, δοξολογίας, επαίνου και ευχαριστίας.
Το ιερό Λείψανο από την Κωνσταντινούπολη στα Γεράνεια όρη
Το σκήνωμά του (άφθαρτο σώμα) ήταν μια ανεξάντλητη πηγή των θαυμάτων για πολλούς ανθρώπους. Και είναι ακόμα!
Το μοναστήρι των Αιγυπτίων καταστράφηκε το 536 μ.Χ. Τότε ο πνευματικός αδελφός του Αγίου Παταπίου, ο άγιος Βάρας, μετέφερε το Άγιο λείψανο του Αγίου Παταπίου στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη (του τιμίου Προδρόμου) της Πέτρας’ το οποίο ήταν υπό την προστασία της βασιλικής οικογένειας της Κωνσταντινούπολης, των Παλαιολόγων, και ειδικά της Αγίας Υπομονής η οποία ήταν η μητέρα του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, ο Αγγελής Νοταράς, συγγενής του αυτοκράτορα (ανιψιός της Αγίας Υπομονής), προκειμένου να προστατευθεί το λείψανο του Αγίου Παταπίου από τους Τούρκους, το μετέφερε στο βουνό Γεράνεια στη Νότια Ελλάδα (κοντά στην Αθήνα) και έκρυψε το λείψανο σε μια σπηλιά, κοντά στην πόλη «Θέρμαι» (που σήμερα ονομάζεται Λουτράκι).
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σπήλαιο στο οποίο μετεφέρθη το σκήνωμα του Αγίου Παταπίου ήταν ήδη ασκητήριο μοναχών από τον 11ο αιώνα μ.Χ.
Η ανεύρεση του Λειψάνου και η νέα Μονή
Το έτος 1904 υπηρετούσε στο Λουτράκι ως εφημέριος ο ευλαβής ιερέας Κωνσταντίνος Σουσάνης. Κάπου – κάπου ανέβαινε και λειτουργούσε και στο ναΐσκο Σπήλαιο, στην πλαγιά πάνω από την πόλη.
Καθώς ο ίδιος ήταν ψηλός, δυσκολευόταν κατά την ιερουργία, γιατί η οροφή του Σπηλαίου και τα πλαϊνά του ήταν χαμηλά.
Έτσι ανέθεσε στον Βασ. Πρωτοπαπά να διευρύνει, λαξεύοντας, το χώρο.
Καθώς εκείνος λάξευε προς το δυτικό σημείο του Σπηλαίου διαπίστωσε ότι εκεί δεν υπήρχε βράχος αλλά τοιχίο.
Με ιδιαίτερη προσοχή και δέος συνέχισε την καθαίρεση του τοιχίου, όποτε με ευχάριστη έκπληξη και θαυμασμό απεκάλυψε «άφθορον και ευωδιάζον» το ιερό Σκήνωμα του Οσίου, τη μεμβράνη με το όνομά του, τον ξύλινο Σταυρό, τα βυζαντινά νομίσματα, μικρά οστά και τρεις κάρες, προφανώς άγνωστων ασκητών, που είχαν ασκηθεί προγενέστερα στοΣπήλαιο.
Το ιερό Σκήνωμα, για λόγους ασφαλείας, φυλάχθηκε προσωρινά στο σπίτι του ιερέα Κωνσταντίνου Σουσάνη, στο Λουτράκι.
Το 1936, με πρόνοια του τότε μητροπολίτου Κορίνθου Δαμασκηνού μετέπειτα αρχιεπισκόπου Αθηνών τοποθετήθηκε σε καλλιτεχνική ξυλόγλυπτη λειψανοθήκη, στην οποία και αναπαύεται μέχρι σήμερα, εναποτεθειμένη στο Σπήλαιο ασκητήριο, όπου και δέχεται τις τιμές, τις προσευχές, τις δεήσεις και τις ευχαριστίες όλων των ευλαβών προσκυνητών της Μονής και εκείνων τους οποίους παντοιοτρόπως ευεργετεί θαυματουργικά με τις θεοπειθείς πρεσβείες του στο θρόνο του ελεήμονος Θεού! Η εύρεση του ιερού Λειψάνου πανηγυρίζεται στη Μονή την Τρίτη του Πάσχα (Διακαινησίμου), οι δε μοναχές και οι συρρέοντες πιστοί ψάλλουν χαρμόσυνα: «…Νυν ημείς κεκτημένοι το ιερόν σον λείψανον ως θησαυρόν θεόσδοτον, πολλώ μάλλον αγαλλόμεθα, την προς ημάς σου κηρύττοντες, πολλήν κηδεμονίαν εξ αυτού γάρλαμβάνομεν αγιασμού τας δωρεάς, και πάσαν όνησιν σωτήριον και δυσχερών απαλλαγήν…» (Ιδιόμελον της Λιτής).
makeleio.gr
Τους λόγους για τους οποίους οι σεισμολόγοι παραμένουν σε συναγερμό μετά το σεισμό των 5,2 Ρίχτερ που σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου (15/10/2016) κοντά στα Ιωάννινα ανέλυσε ο σεισμολόγος, Κώστας Παπαζάχος, μιλώντας στην στον ΣΚΑΪ.
Όπως εξήγησε οι τέσσερις λόγοι για τους οποίους – ειδικά το πρώτο 24ωρο – οι σεισμολόγοι ήταν πολύ επιφυλακτικοί για τη συνέχεια του φαινομένου ήταν:
– Tο γεγονός ότι η δόνηση σημειώθηκε κοντά σε αστικό κέντρο, όπως της πόλης των Ιωαννίνων.
– Tο ότι η περιοχή αυτή σε ιστορικούς χρόνους, τους προηγούμενους αιώνες, έχει δώσει ισχυρούς σεισμούς μεγέθους έως 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
– Tο ότι η περιοχή που διεγέρθηκε είναι αρκετά μεγάλη, μεγαλύτερη από αυτή που δικαιολογείται από έναν σεισμό 5,3 Ρίχτερ. «Αυτό σημαίνει ότι δυνητικά αυτή η περιοχή μπορεί να δώσει μεγαλύτερο σεισμό».
– Tο ότι είχαμε μια ανώμαλη γένεση μεγάλων μετασεισμών μετά την πρώτη δόνηση.
Ένα ερωτηματικό μονάχα πριονίζει τις σκέψεις μου.
Πώς έπαψες να με αισθάνεσαι ενώ δεν έπαψα να σ’ ακουμπώ;
Μάλλον το κορμί σου με ρούχα είχες ντύσει και την ψυχή σου είχες κρύψει να μην την πληγώσει το άγγιγμά μου.
Μα εγώ δεν ήθελα τη μυρωδιά των ρούχων σου.
Του δέρματός σου λάτρεψα και της ζεστής ανάσας σου κοντά στο πρόσωπό μου.
Κανένα ρούχο πάνω σου δεν θέλησα.
Γυμνό θα ήθελα να σε γνωρίσω, από πίκρα, από παρελθόν, από φόβους, από τείχη. Την ψυχή σου γυμνή θέλησα να δω. Κάθε ψυχή είναι και ένα πηγάδι. Όσο μεγαλύτερο το βάθος του τόσο πιο πιθανό να θέλω να το εξερευνήσω. Τόσο πιο πιθανό να θέλω να χαθώ μέσα του χωρίς επιστροφή.
Σε ένα ρηχό είναι φανερό τι κρύβει ο πάτος του και στην έξοδο με ευκολία θα μπορέσω να σκαρφαλώσω. Και είναι τόσο βαθύ το πηγάδι σου που δεν βλέπω αν ο πάτος κρύβει νερό να κολυμπήσω ή ψυχρό τσιμέντο και χτυπημένη καταλήξω. Τα φοβάμαι τέτοιου είδους άλματα, κατάλαβες; Πες μου αν αξίζει το ρίσκο. Μα εσύ δεν μιλάς, μόνο με κοιτάζεις με ένα βλέμμα αινιγματικό , δύσκολο στη ερμηνεία ακόμη και για τον πιο ικανό κριτικό τέχνης. Γιατί τέχνη είναι αυτό το βλέμμα σου, αυτή σου η ματιά που ψάχνει έδαφος να θάψει την ντροπή της και τις σκέψεις της. Θέλω να σε ξετυλίξω αργά σαν ένα δώρο που μου δόθηκε αλλά μένω να το κρατώ στα χέρια μου χωρίς να κάνω κίνηση. Φοβάμαι βλέπεις , μην του κλέψω την ελευθερία του, μην του τσακίσω το κορμί . Φοβάμαι επίσης μήπως το όμορφο περιτύλιγμα αποδειχτεί ένα τέχνασμα για την προσέγγιση πολλών πελατών και στο εσωτερικό του κουτιού παραμονεύει μία απογοήτευση. Φοβάμαι μήπως συνηθίσω στην ιδέα πως είναι δικό μου και κάποιος το αρπάξει και μου πει πως προοριζόταν για άλλο παραλήπτη. Περιμένω μόνος να πετάξεις την κορδέλα σου και να μου αποκαλυφθείς. Δεν θέλω να την τραβήξω με την βία και μου τρομάξεις.
Γνέψε μου καταφατικά πως θέλεις να μου δείξεις το πρόσωπό σου, αυτό που καλύπτεις πίσω από μανδύες για τους υπόλοιπους. Αυτά είναι που θα ερωτευτώ. Όλα εκείνα που δεν σ’ αρέσουν στον εαυτό σου. Και μέσα από την αγάπη μου γι’ αυτά ελπίζω να τα αγαπήσεις και συ. Γιατί όμως να με εμπιστευτείς; Το πιο πιθανό είναι να σε πληγώσω άθελά μου. Το πιο πιθανό είναι να πληγωθώ και εγώ. Αλλά από το να χαθώ στο γκρίζο της απραξίας χίλιες φορές να πέσω στον σκοτεινό γκρεμό του ρίσκου. Χίλιες φορές να πονέσω από το να μείνω μουδιασμένη μέσα στην αδράνεια, που σπέρνει ο φόβος. Θέλω να πιω ζωή από τα χείλη σου και ας με ποτίσουν λίγο θάνατο.
Θα ‘θελα να είμαι κάτοχος λίγων στιγμών μαζί σου. Μια στιγμή δεν εγκλωβίζεται, όμως , μέσα σε καμιά παλάμη. Φωτίζει φευγαλέα και χάνεται σαν τα πεφταστέρια. Θέλω και άλλα πεφταστέρια μαζί σου. Γιατί στα προηγούμενα είχα σκύψει το κεφάλι και όταν σήκωσα το βλέμμα μου είχαν ήδη χαθεί. Δώσε μου και άλλη αλμύρα από την θάλασσα των χειλιών σου. Βαρέθηκα να πίνω ένα νερό δίχως γεύση. Πάψε να μου στερείς το χρώμα της φωνής σου γιατί ούτε στα όνειρα δεν δανείζομαι ψίθυρο δικό σου και μου έλειψε να ξέρεις το γαλάζιο σου.
Στεκόμενη ανάμεσα στην χαρά και στην θλίψη, σε παρακαλώ, μην έρθεις, αν θες να με τραβήξεις σε χιλιοπερπατημένους δρόμους.
…Αναπνοές!
Ο συγγραφέας Νίκος Γρεβενιώτης στην εκπομπή Κώδικας Μυστηρίων του Βασίλη Μπαντιδη μιλάει και παρουσιάζει αποδείξεις, ντοκουμέντα, ΕΠΙΣΗΜΑ ΈΓΓΡΑΦΑ για το τί πραγματικά έγινε στν Κύπρο. Ποιος ο ρόλος του ΝΑΤΟ,το παιχνίδι των Άγγλων,οι αποφάσεις του “μεγάλου” Καραμανλή ή Καραμαν-αλή….Ο βρώμικος ρόλος του Ιωαννιδη και άλλα πολλά.
Αφιερώστε λίγο χρόνο να δείτε το αφιέρωμα. Αφενός θα λυθούν οι απορίες στο γιατί η υπόθεση με τον φάκελο της Κύπρου παραμένει κλειδωμένη, αφετέρου έχει πολλά κοινά στοιχεία με τις όποιες απορίες εκφράζονται σήμερα για το ξεπούλημα της Πατρίδος μας και από ποιους..Άλλωστε μιλάμε για δύο διαφορετικά γεγονότα που έχουν όμως έναν κοινό παρονομαστή, την ΠΡΟΔΟΣΙΑ!
https://www.youtube.com/watch?v=4d392sEw_9I&feature=share
Αυτή τη σεζόν θα δούμε κάτι διαφορετικό στα νυφικά. Αν έφτασε η μεγάλη μέρα για σένα, έχεις κάνει κλικ στο σωστό άρθρο.
Θυμάσαι τις μπλούζες με έξω τους ώμους που έγιναν τάση το περασμένο καλοκαίρι; Αν είσαι από αυτές που λάτρεψαν αυτή την τάση, ήρθε η ώρα να επιλέξεις και ένα νυφικό αντίστοιχου στιλ.
Τα νυφικά Off-the-Shoulders ήρθαν για να μείνουν.
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Είναι γεγονός πως δεν είναι λίγοι οι χρήστες του Facebook που εκνευρίζονται μετά τις αλλαγές των τελευταίων μηνών. Μια από αυτές είναι και οι συνεχείς ειδοποιήσεις, όπως αυτή του «live video».
Πώς μπορείτε λοιπόν να απαλλαγείτε;
Είναι πολύ απλό:
Χαμός έχει γίνει στο Instagram με τα Rose Gold μαλλιά της Kylie Jenner. Το χρώμα των μαλλιών της έγινε viral αλλά παράλληλα έγινε και το απόλυτο trend για το χειμώνα. Αυτό βέβαια αφορά τις ξανθές και όχι τις μελαχρινές. Έτσι, η hair colorist Hannah Edelman δημιούργησε το Mauve Chocolate χρώμα που πρόκειται να γίνει το πιο καυτό trend για τις μελαχρινές.
Η colorist ανέμειξε με το σοκολατί καστανό αποχρώσεις του μωβ και του ροζ. Η απόχρωση δεν είναι έντονη και είναι τέλεια ακόμα και για εσένα που δουλεύεις σε γραφείο και δεν επιθυμείς κάτι extreme. Δοκίμασε το!
Σε μία αποκάλυψη – σοκ για τα παιδικά του χρόνια προέβη ο εκκεντρικός πρόεδρος των Φιλιππίνων, .
Όπως είπε ο ίδιος σε συνέντευξή του στο Al Jazeera,όταν ήταν μικρός τον βίασε ένας Καθολικός ιερέας ενώ παρακολουθούσε μία δοξολογία Ιησουιτών.
Μάλιστα καταγγέλλει ότι δεν ήταν ο μόνος που έπεσε θύμα βιασμού από τον συγκεκριμένο ιερέα και τονίζει ότι δεν είχε μιλήσει για το περιστατικό εξαιτίας φόβου.
«Ήμουν νέος και φοβόμουν. Πώς να ξεστομίσεις ένα τέτοιο περιστατικό και σε ποιον» είπε χαρακτηριστικά ο Ροντρίγκο Ντουτέρτε.
Η τραυματική εμπειρία που βίωσε τον επηρέασε σε όλη του τη ζωή καθώς, όπως παραδέχθηκε άλλαξε την πορεία του, τη στάση του και τις επιλογές του.
