Συνεχίστηκε σήμερα, Τετάρτη 12 Μαρτίου η δίκη του Πέτρου Φιλιππίδη, με την κατάθεση της δεύτερης καταγγέλλουσας, η οποία κατηγορεί τον ηθοποιό/σκηνοθέτη για απόπειρα βιασμού το 2014 μέσα στο τζιπ του. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, την ώρα που η καταγγέλλουσα παρέθετε τους ισχυρισμούς της, ο συνήγορος υπεράσπισής της παρατήρησε ότι ο Πέτρος Φιλιππίδης γελούσε.
Καταγγέλλουσα: Το αυτοκίνητο του Φιλιππίδη ήταν παρκαρισμένο ακριβώς έξω από τη πόρτα του μαγαζιού που είχαμε πάει για να συζητήσουμε τα επαγγελματικά, υποτίθεται. Εγώ είπα θα πάρω ταξί και εκείνος επέμενε και μου έλεγε: θα σε πάω εγώ. Είπα δύο φορές: όχι ευχαριστώ και μετά από αυτή την άρνηση άλλαξε το πρόσωπο του, έγινε άγριο και μου λέει «μπες μέσα εγώ θα σε πάω». Με αυταρχικό τρόπο. Δεν θυμάμαι ακριβώς αν μου άνοιξε εκείνος την πόρτα, αλλά θυμάμαι αυτή την αγριότητα του.
Ξεκινάμε και εξακολουθεί να μην μου λέει κάτι για το επαγγελματικό κομμάτι. Όση ώρα οδηγούσε δεν έβαλε κάπου τα χέρια του πάνω μου. Ήταν μια αμήχανη στιγμή, κανείς δεν μιλούσε. Κυριαρχούσε η σιωπή. Μόνο όταν τον ρώτησα «που πάμε;» γιατί κατάλαβα ότι δεν πάει σπίτι μου, μου είπε ένα απλό «θα δεις». Όλη η συμπεριφορά του είχε κάτι το κυρίαρχο, το αυταρχικό. Ωστόσο, δεν φαντάστηκα εκείνη την ώρα ότι θα ακολουθήσουν, όσα ακολούθησαν. Δεν πήγε εκεί το μυαλό μου. Οπότε περίμενα να δω τι θα κάνουμε. Θεώρησα ότι πάμε κάπου που έχει κανονίσει για να κάνουμε δουλειά.
Ξαφνικά μπαίνει σε ένα οικόπεδο. Σταματάει το αμάξι και κλείνει την μηχανή. Ήταν ιδρωμένος. Φορούσε ένα παντελόνι κοντό στρατιωτικού τύπου, σαν μακριά βερμούδα και από πάνω ένα T-shirt. Τότε, το 2014 είχε παραπανίσια κιλά, μυώδης, ψηλός. Καμία σχέση με το σήμερα. Άκουσα ότι κλείδωσε το αμάξι. Του ζητούσα να μου ανοίξει την πόρτα ή να με αφήσει και δεν το έκανε. Το ένα χέρι το είχε στο μόριο του και το άλλο πάνω μου. Με κρατούσε με το χέρι, με θώπευε και με είχε πιάσει από το σβέρκο. Δεν είχα καμία ελευθερία να αντιδράσω. Με άρπαξε με το δεξί του χέρι και με έφερε στο μόριο του ενώ με το αριστερό αυνανιζόταν. Τι να αντιδράσω σε όλο αυτό. Είμαι πολύ αδύνατη, κοντούλα, ένα κοριτσάκι.
Δικηγόρος καταγγέλλουσας: Ο κατηγορούμενος γελάει με αυτά που άκουσε.
Φιλιππίδης: Με είδατε να γελάω;
Δικηγόρος: Βέβαια, κύριε.
Φιλιππίδης: Λέτε ψέματα.
Πρόεδρος: Κε κατηγορούμενε και εγώ σας είδα που γελάσατε.
Φιλιππίδης: Ακούω μια γυναίκα να καταθέτει ψέματα. Εγώ ξέρω αν λέει ψέματα ή αλήθεια.
Καταγγέλλουσα: Εγώ και εσείς μόνο ξέρουμε αν είναι ψέματα…
Φιλιππίδης: Όταν ακούω να λέγεται «κοριτσάκι» μια γυναίκα 35 ετών τότε ναι γελάω τι να κάνω. Γιατί χρησιμοποιούν συγκεκριμένες λέξεις κε Πρόεδρε σε όλη τη διαδικασία.
Πηγή: Tlife
