Ήταν στις 27 Ιουλίου του 1992, όταν τα γαλαζοπράσινα μάτια της Τζένης Καρέζη με τα οποία «άγγιξε» τις καρδιές εκατομμυρίων Ελλήνων, έσβησαν για πάντα. Είκοσι εννέα χρόνια μετά τον θάνατο της σπουδαίας ηθοποιού βλέπουν το φως της δημοσιότητας άγνωστες λεπτομέρειες απ’ τη μάχη της με τον καρκίνο, αλλά και ένα μυστικό που πήρε μαζί της στον τάφο.

Όπως αποκάλυψε σε συνέ­ντευξή της η ηθοποιός Χρυσούλα Μύττη, ένα πράγμα ήταν εκείνο που η Τζένη Καρέζη ήθελε όσο τίποτα να κάνει πριν τον θάνατό της, αλλά δυστυ­χώς δεν πρόλαβε…

Τα «μαύρα σύννεφα»
Τον Οκτώβριο του 1988, η Τζένη Καρέζη καλείται να παίξει έναν από τους σπου­δαιότερους και πιο απαιτητικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου, υποδυόμενη την «Λιουμπόβα» στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ. Παρότι ο κόσμος ανταποκρίθηκε θερμά, τον Μάρτιο του 1989 το θέατρο έκλεισε, καθώς η Τζένη Καρέζη έπρεπε να φύγει εσπευσμένα για το Λονδίνο, μιας που από καιρό είχε συ­μπτώματα στα οποία ο γυναικολόγος της, απ’ ό,τι φάνηκε, δεν είχε δώσει τη δέουσα σημασία.

Όταν ωστόσο διαγνώστηκε με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, είχε ήδη χαθεί πολύτιμος χρόνος. Στην Αγ­γλία η Τζένη έμεινε για δυο μήνες, όπου έκανε χημειοθεραπείες και επέμβαση, ενώ επιστρέφοντας εκείνη και ο Κώστας Καζάκος είχαν μείνει με την εντύπωση ότι πρόλαβαν το κακό.

Παρότι οι γιατροί της έλεγαν ότι έπρεπε να ξεκουραστεί, εκείνη επέμενε να παίξει την «Ιοκάστη» και να ακολουθήσει τη μεγάλη περιο­δεία.

Ακολουθεί το έργο «Διαμάντια και μπλουζ», που κάνει πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου, με τους θεατές να έβλεπαν την υπεράνθρωπη προσπάθεια που κα­τέβαλε για να ανταποκριθεί στον ρόλο της. Η Τζένη έσφιγγε τα δόντια, γνωρίζο­ντας ότι με αυτό το έργο αποχαιρετούσε το θέατρο και το κοινό της, που τόσο τη λάτρεψε. Στις 31 Μαρτίου του 1991 έδωσε την τελευταία της παράσταση, με το κοινό να της χαρίζει το πιο ζεστό του χειροκρότημα…

Η τελευταία επιθυμία
Γνωρίζοντας πως τα περιθώρια στενεύουν, μία ήταν η σκέψη που καθημερινά στριφογύριζε στο μυαλό της Τζένης Καρέζη. Και αυτή δεν ήταν άλλη από το να επισκεφθεί το εξοχικό της, τον επίγειο παράδεισό της, όπως χαρακτηριστικά τον αποκαλούσε. Κάθε φορά που περνούσε το κατώφλι της εντυπω­σιακής μονοκατοικίας στην Τσαγκαράδα Πηλίου, η οποία περιστοιχιζόταν από πλατάνια, με το ρυάκι που «έτρεχε» στην αυλή να ήταν στολισμένο από τα βότσαλα που μάζευε η ίδια από τις ακρογιαλιές, το μυαλό της άδειαζε από κάθε έγνοια.

Έτσι και τότε στη δύσκολη αυτή μάχη που έδινε, θεωρούσε πως αν βρεθεί εκεί, ενδεχομένως η υγεία της να παρουσιάσει βελτίωση και το θαύμα που όλοι περίμεναν να λάβει σάρκα και οστά. «Την άνοιξη του ’92, όταν πια οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα, ήθελε να κάνει ένα ταξίδι στο εξοχικό της. Νομίζω ότι πίστευε πως εκεί όλα θ’ αλλάξουν. Ήταν το ορμη­τήριό της. Έλεγε πως αξιοπρέπεια σημαίνει να αποδέχεσαι ότι δεν είσαι τόσο δυνατός όσο νομίζεις, να αφήνεσαι. Και η Τζένη ήταν τόσο δυνατή ώστε να αφεθεί». Τελικά, δεν κατάφερε να κάνει αυτό το ταξίδι.
Οι γιατροί της δίνουν εξιτήριο και πηγαίνει στο σπίτι της στα Ιλίσια. «Εκεί είναι μια άλλη Τζένη», έχει πει η καλή της φίλη η ηθοποιός Χρυσούλα Μύττη σε συνέντευξή της. Από την πλευρά της, η συγγραφέας Λούλα Αναγνωστάκη, περιγράφει το πώς ήταν η ηθοποιός λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή: «Δέκα μέρες πριν τον θάνατό της, είχα πάει σπίτι της. Άρρωστη πολύ, μου είχε πει πως ίσως και να ήταν η τελευταία φορά που την έβλεπα. Καθόταν στην πολυθρόνα της ντυμένη σαν έφηβη, με αθλητικά παπούτσια.

Πρώτη φορά την έβλεπα με αυτά τα παπούτσια. Κάπνιζε ασταμάτητα. Με απελπισία, θυμό, για την αδικία, αλλά και με μικρή ελπίδα. Αυτή την εικόνα νομίζω θα κρατήσω μέσα μου. Αυτή περισσότερο από την άλλη, της ηθοποιού που λαμποκο­πούσε πάνω στη σκηνή, που θαύμαζε και αγαπούσε ο κόσμος και οι φίλοι της». Μπορεί η Τζένη Καρέζη να μην κατάφερε να εκπληρώσει την επιθυμία της, παίρνοντας μαζί της αυτό το μυστικό, όμως σίγουρα θα αισθάνεται περήφανη για το ότι οι πολιτιστικοί οργανισμοί σε συνεργασία με τους τοπικούς φο­ρείς του Πηλίου διοργανώνουν στο εξοχικό της συχνά-πυκνά παραστάσεις, κρατώντας έτσι ζωντανή τη μνήμη της.

Μία μεγάλη αλλαγή έκανε στην εξωτερική του εμφάνιση ο Παναγιώτης Μπουγιούρης.

Ο γνωστός ηθοποιός είναι ιδιαίτερα ενεργός στο Instagram και σχεδόν σε καθημερινή βάση μοιράζεται με τους διαδικτυακούς φίλους του φωτογραφίες από τη ζωή του.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει αρκετές φορές τον Παναγιώτη Μπουγιούρη να αλλάζει στιλ στα μαλλιά του για τις ανάγκες των ρόλων που υποδύεται στην τηλεόραση, το θέατρο ή τον κινηματογράφο.

Με αφορμή, λοιπόν, τον καινούργιο ρόλο του, ο ταλαντούχος ηθοποιός ανανέωσε το hairlook του και αυτή η αλλαγή του ταιριάζει πολύ.

Τα αποκαλυπτήρια έγιναν μέσα από μια ανάρτηση στο προφίλ του. Όπως θα δεις, ο Παναγιώτης Μπουγιούρης άλλαξε τόσο το μήκος όσο και τη χωρίστρα των μαλλιών του και ξύρισε τα γένια του.

Δες τη φωτογραφία:

Πολύ δύσκολες ώρες φαίνεται πως περνάει ο αγαπημένος ηθοποιός, Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος αναγκάστηκε να αποχαιρετήσει έναν πολύ καλό του φίλο, τον δημοσιογράφο, Βασίλη Μπουζιώτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το πρωί της Δευτέρας (9/8).

Την είδηση για τον θάνατο του Βασίλη Μπουζιώτη έκανε γνωστή μέσα από μία ανάρτησή της η Έλενα Ακρίτα, σκορπώντας θλίψη στους φίλους του γνωστού δημοσιογράφου.

«O Βασίλης Μπουζιώτης δεν μένει πια εδώ. Πήγε να συναντήσει την μανούλα του και την όμορφη Έφη του. Φεύγει και παίρνει μαζί του τις αναμνήσεις μας, τα νιάτα μας, τα ξενύχτια, τα καυγαδάκια και τις σφιχτές αγκαλιές, τα αποκλειστικά του, τη λατρεία του για το θέατρο και τους ανθρώπους του. Έφυγε νέος, έφυγε θαρραλέος, έφυγε όπως έζησε με το κεφάλι ψηλά. Ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος κι ένας παθιασμένος δημοσιογράφος», έγραψε χαρακτηριστικά η Έλενα Ακρίτα.

Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα

«Αντίο Αγαπημένε μου Βασιλάκη…. Είναι απίστευτος αυτός ο αποχωρισμός, δεν το χωράει ο νους μου….Παιδάκι δεκάχρονο ήσουν που ερχόσουν και με βοηθούσες να καθαρίσουμε το θεατράκι μας ΑΣΚΟΣ του Ασκητικού θεάτρου να βάλουμε, τις καρέκλες στη θέση τους η μαμά σου η αγαπημένη μου Τασία σου έλεγε Σταμάτα δεν είναι αυτά για σένα τώρα…..

Ένα παιδί γεμάτο όνειρα γεμάτο αγάπη για το θέατρο που γίναμε τόσο φίλοι και συζητούσαμε συχνά για τα θεατρικά μας δρώμενα…Υπηρέτησες το θεατρο από την σκοπιά σου απαράμιλλα. Έχασες μάνα κι αδελφή σε σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν το άντεχες… Καλό ταξίδι αγαπημένο παιδί του θεάτρου, της Επιδαύρου, των ηθοποιών…. Πόσο θα μας λείψεις….», έγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας στην ανάρτησή του.