Όταν έπεσε στο τραπέζι η απόφασή του Ορφέα Αυγουστίδη να γίνει ηθοποιός, οι γονείς του –ηθοποιοί και οι δύο–, Μαρία Τζομπανάκη και Ντίνος Αυγουστίδης, τον ενθάρρυναν από την πρώτη στιγμή να ακολουθήσει τα «θέλω» του – και τα βήματά τους σε ένα χώρο που γνωρίζουν καλά εκ των έσω. «Μου είπαν “είμαστε και οι δύο ηθοποιοί, είδες πως μεγάλωσες, ένιωσες τη συνεχόμενη ανασφάλεια. Αφού σου αρέσει, αυτό θα κάνεις”» θυμάται.

Η πρώτη του δουλειά στην υποκριτική έγινε τελικά το 2005 στην ταινία του Νίκου Περάκη Λούφα και Παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο. Στα πρώτα του βήματα ένιωσε στιγμιαία το φόβο μήπως δεν φανεί αντάξιος της πορείας των γονιών του, αλλά αυτό δεν τον φρέναρε και εξηγεί το γιατί. «Ποτέ δεν ένιωσα ότι ακολουθώ τα χνάρια των γονιών μου και πάω να ακολουθήσω την καριέρα τους. Ίσως αυτό έγινε γιατί μπήκα ελαφροπατώντας σε σχέση με τις φιλοδοξίες μου στο χώρο, ίσως γιατί είναι η ιδιοσυγκρασία μου αυτή. Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου ότι βρίσκομαι σε κάποιου είδους αγώνα δρόμου με τους γονείς μου». Με τους δικούς του έχει πολύ όμορφη, σχεδόν φιλική, σχέση και είναι πάντα ουσιαστικά παρών στις μεγάλες στιγμές της ζωής τους. Όπως και στο γάμο της μητέρας του τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Δεν ήταν τόσο συγκινητικό όσο ακούγεται, χωρίς να θέλω να μειώσω τη σημαντικότητα του γεγονότος. Για μένα πραγματικά συγκινητική ήταν η στιγμή που είδα τη μητέρα μου ευτυχισμένη. Και δεν ήταν η μέρα της τελετής. Ήταν όταν γνώρισα το σύντροφό της και είδα ότι πρόκειται για έναν πολύ καλοσυνάτο και σοβαρό άνθρωπο, που την αγαπά και μαζί είναι ευτυχισμένοι. Εκεί συγκινήθηκα. Από τότε που η μητέρα μου μου είπε ότι θα ζήσουν μαζί είμαι πιο ήσυχος. Όπως ισχύει και για τον πατέρα μου. Χαίρομαι που είναι και οι δύο ευτυχισμένοι».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.