Η ΧριστίναΛαμπίρη μίλησε στον ΣτέφανοΚωνσταντινίδη και στην εκπομπή SuperΚατερίνα με αφορμή την εμφάνισή της στην Πάτρα για τον φετινό μαραθώνιο Pink the city τον οποίο παρουσίασε για 9η χρονιά.
Η γνωστή παρουσιάστρια μίλησε για την οικογένειά της και την κόρη της η οποία τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην Πάτρα.
«Όταν γέννησε η Μαρίσσα δεν ήμουν κοντά της, ήρθα δέκα μέρες μετά γιατί έπρεπε να πάρω άδεια, τότε είχαμε τον κύριο Χαρδαλιά που μας έκανε τις καθημερινές ενημερώσεις και έψαχνα να βρω το τηλέφωνό του και έβγαινε άδεια για γιαγιά. Η γέννηση του Διονύση έγινε σε live μετάδοση τηλεφωνική. Με έπαιρνε ο Νίκος κάθε δέκα λεπτά», ανέφερε η Χριστίνα Λαμπίρη.
Για τον χρόνο που περνά με την οικογένεια της κόρης της: «Όταν έρχομαι στην Πάτρα μένω στο ξενοδοχείο, δεν μένω ποτέ στην κόρη μου. Είναι ο ιδιωτικός της χώρος. Πάω, τους απολαμβάνω μέχρι αργά και μετά ο καθένας στο σπίτι του. Δεν έχω χειρότερο από το να έχεις μια πεθερά μέσα στο σπίτι. Και που συζητάνε τα παιδιά, εγώ πάω στο μπαλκόνι, δεν θέλω να ακούω, ούτε να συμμετέχω», είπε η Χριστίνα Λαμπίρη.
Porto Leone: Τι θα δούμε απόψε 28/11: Ο Καπετανάκος µαθαίνει για την συµφωνία που έχει κάνει η Αλεξάνδρα µε τον Βούλγαρη, ενώ ο Γιάμαρης λυγίζει µπροστά στην Γαλήνη, µε την ατµόσφαιρα µεταξύ τους να ηλεκτρίζεται.
Η Γαλήνη προσπαθεί να διαχειριστεί την αποκάλυψη του Γιάμαρη ότι υπάρχει µάρτυρας που είδε τον Γρηγόρη το βράδυ του φονικού να είναι µαζί µε τον Στράτο.
Ο Χρόνης παρακολουθεί τη Λένα στις µυστικές της συναντήσεις στην Τρούµπα και ο Ανδρέας βιώνει μια χαρά που δεν μοιάζει να μπορεί να την μοιραστεί με τον πατέρα του. Η Αγγελική, πολύ γρήγορα, κάνει ένα λάθος στο γραφείο που φαίνεται πως θα της στοιχίσει και η Λένα, λίγο πριν τη δει ο γυναικολόγος, εκφράζει όσα αισθάνεται στον παππού της.
Στο προηγούμενο επεισόδιο της σειράς Porto Leone είδαμε: Το χτύπηµα που δέχτηκε ο Καπετανάκος από τους ανθρώπους του Κονταρά µεταφέρει σύσσωµο το προσωπικό του Πόρτο Λεόνε στο νοσοκοµείο, όπου περιµένουν να µάθουν εάν το αφεντικό τους θα καταφέρει να ζήσει. Ο Ζήσης αποκαλύπτει στον Γιάµαρη ένα στοιχείο για τη βραδιά της δολοφονίας του Στράτου, φέρνοντας τα πάνω κάτω στην µέχρι τώρα έρευνά του. Ένα τηλεφώνηµα της Ξένης στον Βούλγαρη, θα αναγκάσει τη Λένα να μιλήσει στον Χρόνη σχετικά µε το τι κρύβεται πίσω από τα δώρα που στέλνει στο µωρό. Η Γαλήνη µαθαίνει κάτι για την καινούργια γραµµατέα, Αγγελική, που την βάζει σε υποψίες για το ποια είναι η πραγµατική της σχέση µε την Αλεξάνδρα, ενώ η εταιρία δέχεται µια επίθεση από τον µαινόµενο Ταλιούρη.
Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί σήμερα τη συχνότερη μορφή καρκίνου στις γυναίκες. Η ιατρική πρόοδος όμως και η δύναμη της πρόληψης έχουν αλλάξει ριζικά την πορεία της νόσου. Στόχος δεν είναι μόνο η έγκαιρη διάγνωση, αλλά και η ολιστική φροντίδα του οργανισμού και της ψυχολογίας της γυναίκας σε κάθε στάδιο – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία.
Η πρόληψη παραμένει καθοριστική. Ο βασικός ετήσιος έλεγχος με μαστογραφία, υπέρηχο και κλινική εξέταση, σε συνδυασμό με εξατομικευμένα ορμονικά και γενετικά τεστ, επιτρέπει την έγκαιρη παρέμβαση και μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο. Παράλληλα, η υποστήριξη μέσω λειτουργικής ιατρικής και διατροφής συμβάλλει στη ρύθμιση φλεγμονών, του ορμονικού προφίλ και του ανοσοποιητικού.
από τον Δρ. Αθανασίου & τη Δρ.Φατσέα
Στο ZOE Bioregenerative Clinic, εφαρμόζουμε θεραπευτικά πρωτόκολλα βιο-αναγέννησης που ενδυναμώνουν τον οργανισμό και επιταχύνουν την αποκατάσταση:
IVDetox και Οζονοθεραπεία, για οξυγόνωση και αποτοξίνωση των κυττάρων.
NAD+ &Celloxy, για ενίσχυση της ενέργειας και της κυτταρικής ανανέωσης.
Bio-hormonaltreatment, για εξισορρόπηση του ενδοκρινικού συστήματος, ενίσχυση του μεταβολισμού και αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας.
Εξετάσεις &Εξειδικευμένα πρωτόκολλα πλήρως προσαρμοσμένα στις ανάγκες κάθε ενδιαφερόμενου.
Στο ABH Medical Group, η αποκατάσταση του μαστού αντιμετωπίζεται με σεβασμό, ακρίβεια και αισθητική αρμονία. Οι σύγχρονες τεχνικές, όπως η λιπομεταφορά (lipofilling) ή η αποκατάσταση με ενθέματα νέας γενιάς, επιτρέπουν να αποκατασταθεί όχι μόνο η εμφάνιση αλλά και η αυτοπεποίθηση κάθε γυναίκας.
Η συνεργασία ABH&ZOE συνδυάζει την ιατρική εμπειρία με την κυτταρική αναγέννηση, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη προσέγγιση υγείας, πρόληψης και αποκατάστασης.
Ο Οκτώβριος είναι μήνας υπενθύμισης ότι η πρόληψη σώζει ζωές, αλλά η φροντίδα και η αναγέννηση είναι αυτές που τις ξαναδίνουν πλήρως πίσω.
Η εβδομάδα ξεκίνησε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο στο «The Wall», το αγαπημένο τηλεπαιχνίδι γνώσεων με παρουσιαστή τον Χρήστο Φερεντίνο. Στο πρώτο επεισόδιο της εβδομάδας, δύο αδέλφια, η Χαρά και ο Χρήστος, στάθηκαν μπροστά στον τοίχο, αποφασισμένοι να δοκιμάσουν όχι μόνο τις γνώσεις τους αλλά και την τύχη τους – για έναν σκοπό που άγγιξε τις καρδιές όλων.
Η Χαρά, μια δυναμική γυναίκα με τόλμη και αποφασιστικότητα, άφησε πριν από έναν χρόνο τη ζωή της στη Θεσσαλονίκη για να κάνει μια νέα αρχή στην Αμοργό. Εκεί, δημιούργησε το δικό της all day café-bar, απολαμβάνοντας έναν πιο ήρεμο και ποιοτικό ρυθμό ζωής κοντά στη φύση και τη θάλασσα.
Ο αδελφός της, ο Χρήστος, ζει στη Χαλκίδα και υπηρετεί στην Πολεμική Αεροπορία. Με την ψυχραιμία και την πειθαρχία που τον χαρακτηρίζουν, ο ίδιος ήταν ο ιδανικός συμπαίκτης για τη Χαρά στο απαιτητικό παιχνίδι.
Τα δύο αδέλφια πήγαν στο τηλεπαιχνίδι γνώσεων με κοινό στόχο να αντιμετωπίσουν τον γιγαντιαίο «Τοίχο» και συγκέντρωσαν 82.260 ευρώ, χρήματα τα οποία θα δωρίσουν στο Κέντρο Υγείας της Αμοργού.
Με τον Χρήστο Φερεντίνο να σχολιάζει: «Ελπίζω να μη σας χαλάσουν τα λεφτά, γιατί τα λεφτά χαλάνε τον άνθρωπο, αλλά και η έλλειψη τους χαλάει. Τι ζήσαμε! Τα αδέλφια Κατσαούνη έγραψαν ιστορία».
Μία ακόμα στιγμή προσφοράς είχαν την ευκαιρία να δουν όσοι παρακολούθησαν το τελευταίο επεισόδιο του «Cash or Trash». Ο αθλητικογράφος Γιώργος Συρίγος εμφανίστηκε στην εκπομπή κρατώντας τη θρυλική φανέλα με το νούμερο 4 του ΝίκουΓκάλη, ένα από τα πιο εμβληματικά κομμάτια της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.
Όπως αποκάλυψε, η φανέλα ήταν υπογεγραμμένη και η παρουσίασή της στο τηλεοπτικό πλατό συνοδεύτηκε από συγκίνηση. «Ξέρουμε πολύ καλά πως η μπάλα του τελικού δεν είναι διαθέσιμη. Το αμέσως επόμενο σε αξία, θεωρώ, πως είναι αυτό το οποίο φέρνουμε εδώ στην εκπομπή και το οποίο αφορά τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη», είπε χαρακτηριστικά ο δημοσιογράφος.
Ο Γιώργος Συρίγος θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια στα γήπεδα, αλλά και τη μαγική εκείνη βραδιά που βρέθηκε δίπλα στους πρωταγωνιστές του ελληνικού μπάσκετ: «Το γήπεδο ήταν πάντα για μένα στην παιδική ηλικία ένα γιγαντιαίο λούνα παρκ. Εκείνη η βραδιά όμως ήταν ξεχωριστή, διότι λίγα λεπτά μετά το τέλος του τελικού ήμουν δίπλα δίπλα με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Φιλίππου, τον Φάνη, τον Φασούλα και τους υπόλοιπους. Να μου έδινες ένα τεράστιο ζαχαρωτό, δε θα μπορούσε να κερδίσει εκείνη την ανάμνηση».
Ο ίδιος σημείωσε πως η φανέλα θα δημοπρατηθεί για φιλανθρωπικό σκοπό, λέγοντας: «Μου έκαναν την τιμή οι άνθρωποι της οικογένειας του Νίκου Γκάλη να εκπροσωπήσω όλους αυτούς στην ωραία σας εκπομπή. Τα χρήματα θα δοθούν στο “Χαμόγελο του Παιδιού”».
Ο εκτιμητής της εκπομπής, Θάνος Λούδος, χαρακτήρισε το αντικείμενο «ανεκτίμητο», ωστόσο για χάρη της δημοπρασίας έδωσε μια εκτίμηση της τάξης των 2.000 ευρώ. Η φανέλα αγοράστηκε τελικά στη μισή τιμή, δηλαδή στα 1.000 ευρώ, με ολόκληρο το ποσό να πηγαίνει στο «Χαμόγελο του Παιδιού».
Με σύγχρονη ματιά, πλούσια παραγωγή και γρήγορη πλοκή, η σειρά έχει κερδίσει το κοινό από το πρώτο επεισόδιο και κατακτά καθημερινά την κορυφή.
Μόλις τρεις εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της και η καθημερινή σειρά του Alpha, «Να μ’ αγαπάς» έχει ήδη καταφέρει να βρεθεί στην κορυφή της τηλεθέασης, με 1.203.000 τηλεθεατές να την παρακολουθούν καθημερινά έστω και για 1 λεπτό, αριθμός που μεταφράζεται σε ποσοστό 18,6% στο σύνολο κοινού.
Οι γυναίκες έχουν αγαπήσει τη σειρά και έχουν ταυτιστεί με τους χαρακτήρες και τις ιστορίες, πράγμα που φαίνεται και από τα ποσοστά τηλεθέασης, αγγίζοντας σε επιμέρους γυναικείο κοινό το 27,4%.
Αυτή την εβδομάδα οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη…
Ο Λευτέρης αποκαλύπτει στην Άννα ότι η Σοφία σκηνοθέτησε την καρδιακή προσβολή μόνο και μόνο για να επιστρέψει η Άννα στο σπίτι. Παράλληλα, ο Άγγελος αγοράζει το πατρικό σπίτι του Θεόφιλου και αρχίζει να απλώνει τον ιστό του γύρω από την οικογένεια, συνεχίζοντας το επικίνδυνο παιχνίδι με την Σοφία.
Η Νικαίτη, θεωρεί απειλή τα δίδυμα για την οικογένειά της και θέλει να τα διώξει από το αρχοντικό. Με την «βοήθεια» του Μάκη ο Λευτέρης θα συλληφθεί με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Ορφέας και Χάρης έρχονται στα χέρια, μετά την αποκάλυψη ότι ο δεύτερος θέλει να καταστρέψει την οικογένειά του!
Ο έρωτας της Άννας και του Λευτέρη «φουντώνει», ενώ ο Ορφέας παραδέχεται στην Φωτεινή πως είναι ερωτευμένος μαζί της. Ο Θεόφιλος θέλει να διώξει τα δίδυμα από το σπίτι, γιατί φοβάται ότι θα του καταστρέψουν τα σχέδια που έκανε με την Σοφία. Ο Λευτέρης δέχεται άγρια επίθεση στη φυλακή, ενώ ο Ορφέας αποφασίζει να πουλήσει την εταιρία του Άγγελο…
Η ΛέναΠαπαληγούρα με αφορμή τον επιτυχημένο θεατρικό μονόλογο «Prima Facie» μίλησε στον Flash 99.4 και στην εκπομπή «Ραδιοφωνική Φιλο…Σοφία» με τη Σοφία Αποστολίδου.
Η σημαντική ηθοποιός αρχικά αναφέρθηκε στον κοινωνικό αντίκτυπο του έργου, καθώς έγινε η αφορμή για να αλλάξει η νομοθεσία γύρω από την σεξουαλική κακοποίηση στην Αγγλία.
«Όταν παίχτηκε στην Αγγλία, το παρακολούθησαν δικαστικοί και πρότειναν να αλλάξει ένας νόμος και πράγματι άλλαξε. Η επίδραση της τέχνης δεν είναι μόνο θεωρητική. Είναι κάτι πολύ πρακτικό», είπε αρχικά η γνωστή πρωταγωνίστρια.
Στη συνέχεια, η Λένα Παπαληγούρα αναφέρθηκε στον πρώτο νόμο για τα θύματα βίας, που είναι γνωστός ως «νόμος Παπαληγούρα» τον οποίο είχε εισηγηθεί ο πατέρας της, Αναστάσης Παπαληγούρας, όταν διατελούσε Υπουργός Δικαιοσύνης το 2006.
«Ήταν ο πρώτος που το 2006 έφερε στη Βουλή νόμο για την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση. Είναι ο νόμος Παπαληγούρα. Για μένα είναι πολύ συγκινητικό αυτό. Αισθάνομαι ότι με αυτή την παράσταση τον δικαιώνω, γιατί μιλάω από άλλη σκοπιά για το ίδιο θέμα. Είναι συγκλονιστικά αργά ότι ο πρώτος νόμος για την ενδοοικογενειακή βία έγινε το 2006», είπε.
Όσον αναφορά το ζήτημα της πατριαρχίας, η Λένα Παπαληγούρα είναι ξεκάθαρη. «Είμαστε τόσο μέσα σε αυτό το σύστημα που η καθημερινότητά μας είναι η πατριαρχία. Θεωρείται κανονικό. Παρόλο που λέμε πως το έχουμε ξεπεράσει, οι γυναίκες συνεχίζουμε να δεχόμαστε κριτική για όλα. Καλούμαστε να είμαστε πολυεργαλεία, να υπηρετούμε πολλαπλούς ρόλους. Ας ελπίσουμε ότι στις επόμενες γενιές θα είναι καλύτερα τα πράγματα», εξήγησε.
Λένα Παπαληγούρα: «Έχουν φύγει καλοί ηθοποιοί από το θέατρο λόγω…»
Η Λένα Παπαληγούρα είχε μιλήσει για το θέατρο και τις δουλειές της, σε συνέντευξη που παραχώρησε.
Η ηθοποιός έχει αποκτήσει δύο γιους με τον σύζυγό της, Άκη Πάντο και εξήγησε μεταξύ άλλων πως βλέπει στα παιδιά της μια καλλιτεχνική φύση.
«Η “Αντιγόνη” είναι για μένα ένα υπέροχο δώρο. Η απόφασή μου να γίνω ηθοποιός ήρθε φυσικά, το να το αρθρώσω ήταν μια επανάσταση για μένα. Δεν έχει καμία σχέση το πόσοι σε ακολουθούν στα social media, με όσους θα έρθουν να σε δουν σε μια παράσταση. Έχουν φύγει καλοί ηθοποιοί από το θέατρο λόγω τοξικών συμπεριφορών», είπε η Λένα Παπαληγούρα.
Και συνέχισε: «Έχουν γίνει βήματα για να “καθαρίσει” το θέατρο. Αποδέχομαι τα αρνητικά σχόλια. Δεν γίνεται να ζήσω με τη σκέψη του τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα. Παίρνω τα παιδιά μου μαζί στο θέατρο, έχουν δει την παράσταση. Στα παιδιά μου βλέπω μια καλλιτεχνική φύση». Δείτε όλη τη συνέντευξη στο βίντεο που ακολουθεί:
Το βραβευμένο έργο «Εκτός Ύλης reloaded» του ΚώσταΛεϊμονή, σε συνέχεια των sold out παραστάσεων τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και σε ολόκληρη την Ελλάδα, επιστρέφει στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ για οχτώ μόνο παραστάσεις από 31 Οκτωβρίου έως 9 Νοεμβρίου 2025, σε σκηνοθεσία της ΚωνσταντίναςΝικολαΐδη και με τον ΓεράσιμοΣκιαδαρέση στον ρόλο του υπουργού.
Το έργο
Ένας βουλευτής, που έχει διατελέσει για χρόνια και υπουργός ελληνικών κυβερνήσεων, αποφασίζει να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να εγκαταλείψει μια για πάντα την πολιτική ζωή της χώρας. Έτσι, ετοιμάζεται να εκφωνήσει τον τελευταίο του λόγο στη Βουλή τη νύχτα της ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. Έναν λόγο, που όμοιός του δεν έχει διαβαστεί ποτέ στην αίθουσα του κοινοβουλίου. Αφού έχει αναλογιστεί τις πράξεις και κυρίως τις παραλείψεις του σε οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο, εξομολογείται και παράλληλα απολογείται ενώπιον ενός λαού που τον πίστεψε, με την ελπίδα ότι –έστω και την τελευταία στιγμή– θα προλάβει να γίνει σύμμαχος της αλήθειας και υποστηρικτής μιας μεγάλης συγγνώμης, που έπρεπε να έχει ειπωθεί καιρό πριν.
«Το πρόβλημα ξεκινά από την στιγμή που η αξία του κοστουμιού ξεπερνά την αξία του ανθρώπου που το φορά.»
Σημείωμα σκηνοθέτριας
Όλα ξεκίνησαν, όταν έτυχε να διαβάσω ένα απόσπασμα του έργου στο ίντερνετ το 2015. Ενθουσιάστηκα! Ένας πολιτικός με κρίση συνείδησης; Ένας πολιτικός που θυσιάζει το χρήμα και την εξουσία στο βωμό της αλήθειας; Ένας πολιτικός που ξεπερνά τους φόβους και τον εγωισμό του και ζητά ταπεινά συγγνώμη από τον λαό που εξαπάτησε, αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό που αλλοτρίωσε; Δεν είχα διαβάσει απλώς ένα πολιτικό κείμενο. Οι προεκτάσεις του δεν ήταν μόνο έντονα κοινωνικές, αλλά και βαθιά προσωπικές, γιατί όπως έχει πει και ο Ισοκράτης «Το ήθος όλης της πολιτείας είναι το ίδιο με αυτών που την κυβερνούν.»
Όσο θα βλέπουμε δίπλα μας ανθρώπους να σφαδάζουν κι εμείς, αντί να βοηθήσουμε, τους βγάζουμε φωτογραφία, όσο θα επιβραβεύεται στα ριάλιτι η αδιακρισία της κλειδαρότρυπας, όσο οι φυλές θα αποτελούν λόγο να χωρίζονται οι λαοί, κανείς μας δεν θα μπορεί να λέγεται άνθρωπος. Θα υπογράφει πλέον επίσημα την αποποίηση των ευθυνών του σε αυτή τη γη. Όποιο κύκλωμα μάς θέλει με χαμηλά το κεφάλι, τόσο πιο ψηλά πρέπει να το ορθώνουμε. Κάθε κύκλωμα, εξάλλου, έχει την αντίστασή του.
Έτσι, ένιωσα τότε ότι ένας τέτοιος λόγος οφείλει να ακουστεί. Κι επειδή το να ακουστεί από κάποιον πολιτικό ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αποφασίσαμε με τον Κώστα και τον Γεράσιμο να «έρθει το βουνό στον Μωάμεθ». Έτσι κι έγινε και το βραβευμένο έργο πρωτοείδε το φως θεατρικής σκηνής το 2016 στο θέατρο Αλκμήνη.
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά από την πρώτη παρουσίασή του, επανερχόμαστε ακόμα πιο δυναμικά με το «Εκτός Ύλης reloaded» γιατί -δυστυχώς- ακόμα μας χρειάζεται απ’ ότι φαίνεται αυτός ο λόγος και η ανάγκη για αναμόρφωση, αρχικά ατομική κι έπειτα συλλογική, είναι επιτακτική.
Συγγραφικό σημείωμα
Το Εκτός ύλης αποτελεί προϊόν ενός πνιγμού, μιας ανάγκης για την αλήθεια, δεν έχει σχεδόν καμία επαφή με τον ρεαλισμό, διότι μιλά για αυτήν ακριβώς την αλήθεια όσο οξύμωρο κι αν αυτό ακούγεται. Έναυσμα της συγγραφής η αγανάκτηση και η αδήριτη ανάγκη να βρεθεί ένας ή μία πολιτικός επιτέλους, οι οποίοι κάποια στιγμή θα ξεχάσουν τα κομψά ρούχα που τους «τυλίγουν» και θα θυμηθούν τον άνθρωπο που κρύβεται μέσα σε αυτά. Μιλάμε καθημερινά για ανθρώπους και έχουμε ξεχάσει την ανθρωπιά στη γωνία.
Οι γενιές του ’80 και του ’90 έχουν υποθηκευτεί. Όμως μια υποθήκη δεν συνεπάγεται απαραιτήτως και ξεπούλημα, όσο υπάρχουν ακόμη φωνές, όσο υπάρχουν λόγοι που κρατούν την αισιόδοξη φλόγα του «μήπως και…» αναμμένη κι αυτές οι φωνές μπορούν να βρουν τον εκφραστή τους μέσα από τα παιδιά. Τα παιδιά της Ελλάδας, τα οποία αυτή τη στιγμή βλέπουν τη χώρα σαν καιόμενο φοίνικα, που περιμένει με ανεξάντλητη καρτερία κάποια στιγμή να αναγεννηθεί. Μόνο αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…
Χαίρομαι πολύ που θα δοθεί στο θεατρικό κοινό η ευκαιρία να δει τους κυβερνώντες, όπως θα έπρεπε να είναι. Οφείλεται μία «συγγνώμη» εδώ και χρόνια σε έναν λαό που δοκιμάζεται. Μέσα από αλλεπάλληλες διαπιστώσεις, βρίσκουμε και τις απαντήσεις για το τι θα πρέπει να κάνουμε ή να μην ξανακάνουμε, για να δούμε αυτόν τον τόπο, που ονομάζουμε πατρίδα, να ανθίζει.
Εκτός ύλης ξανά, λοιπόν. Αναγνώσεις, διαβουλεύσεις, χαρά, δημιουργία, έμπνευση και όλα αυτά για να προσπαθήσουμε να βάλουμε μία ψηφίδα στη συλλογική προσπάθεια αναδημιουργίας των συνειδήσεών μας.
Πόσες φορές έχει τύχει σε μία παρέα να μιλήσουμε λογικά, ειλικρινά και αληθινά και να παρεξηγηθούμε; Να πειράξουμε, επειδή πολύ απλά τολμήσαμε να πούμε όχι αυτό που νιώθουμε μόνο, αλλά αυτό που ισχύει. Όμως η πλειοψηφία δε θέλει την αλήθεια, δεν τη χρειάζεται. Κι έτσι μένουν κάποιοι γραφικοί να προσπαθούν να πείσουν τους μη γραφικούς ότι 1+1 δεν κάνει 3 αλλά 2, όχι γιατί έτσι μας έμαθαν στο σχολείο, αλλά γιατί έτσι αποδεικνύεται στην ίδια τη ζωή.
Ευχαριστώ όλη την υπέροχη ομάδα και τον Γεράσιμο που καταφέρνει και συγκινεί τις ψυχές μας κάθε φορά που το ερμηνεύει. Επίσης, ευχαριστώ θερμά το θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, που δείχνει έμπρακτα ότι αν η Τέχνη θέλει, μπορεί. Θα κλείσω με μία φράση από το αναθεωρημένο κείμενο, που κρύβει μέσα της αρκετό από τον πυρήνα του έργου: «Αν όλοι αγαπούσαμε όσο μισούμε, ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.»
Το έργο είναι βραβευμένο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών
Η παράσταση παρουσιάστηκε την περίοδο 2016-2018 (Θέατρο Αλκμήνη, Θέατρο Ιλίσια, περιοδεία στην Ελλάδα), στις 27 Μαρτίου 2018 την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου παρουσιάστηκε στον φυσικό της χώρο, μέσα στην Βουλή των Ελλήνων και το 2019 σε Βρυξέλλες και Στουτγκάρδη.
Στον κεντρικό ρόλο ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, μαζί του οι: Δημήτρης Κωνσταντινίδης, διπλή διανομή: ΕλένηΘεοχάρη / Κωνσταντίνα Λάλου, Κωνσταντίνος Μπάρκος.
«ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΝ», σε διασκευή και διδασκαλία του Δήμου Αβδελιώδη, με πρωτότυπη μουσική του Βαγγέλη Γιαννάκη, είναι η αυτοβιογραφική ιστορία του ίδιου του Βιζυηνού, που καθηλώνει από τη μαγεία του λόγου και των αισθημάτων του που το πλημμυρίζουν.
Αισθήματα πραγματικών και φανταστικών ταξιδιών που έζησε ο Συγγραφέας στην ηλικία των δέκα χρόνων, όταν με εντολή της Μητέρας του ένας συγγενής τους τον μεταφέρει με τ’ άλογο από την κωμόπολη της Βιζύης της Θράκης στην Κωνσταντινούπολη, για να μάθει την τέχνη του ράπτη σ’ ένα μεγάλο ραφτάδικο που διευθύνει ένας σκληρός και απρόσιτος Μάστορας.
Το έργο που βρίθει από γοητευτικά ηθογραφικά στοιχεία, είναι ένα διαχρονικό αριστούργημα της ανάδειξης των πανανθρώπινων αξιών, που παραμένει ολοζώντανο για τον πλούτο των εικόνων και των ιδεών του, με κυριότερη την ιδέα του κινήτρου και του σκοπού για τον οποίο δημιουργείται ένα έργο Τέχνης, από τη στιγμή της σύλληψής του έως την πραγμάτωσή του.
Μ’ αυτή τη σκηνή αρχίζει το έργο και στη συνέχεια παρακολουθούμε τη συνέπεια της γραφής του πάνω σ’ αυτή την ιδέα, που κατατάσσει τον Γεώργιο Βιζυηνό στο πνεύμα του Ομήρου και των μεγάλων δραματουργών του Αρχαίου Δράματος.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Διδασκαλία Ερμηνείας, Σκηνική όψη, Σκηνοθεσία Δήμος Αβδελιώδης
Ερμηνεία: Γιώργος Νικόπουλος
Μουσική σύνθεση: Βαγγέλης Γιαννάκης
Κουστούμι, Μακέτες: Αριστείδης Πατσόγλου
Φωτογραφίες: Γιώργος Ζαφειρόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Στεφανία Βλάχου
ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
«Ο Αβδελιώδης δίδαξε το έργο σαν μουσική παρτιτούρα, απογειώνοντας την πεμπτουσία του περιεχομένου μέσα από μια ατμόσφαιρα μυσταγωγίας. Η απόδοση των εσωτερικών ρυθμών της ποιητικής πρόζας του Βιζυηνού οδηγεί σε πρωτόγνωρες ψυχικές σφαίρες και το θεατή. Προσφέροντάς μας γενναιόδωρα ένα φάρμακο ψυχής και καθαρής αισθητικής.»
Ιωάννα Κλεφτόγιαννη, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 2011
«Ο Δήμος Αβδελιώδης είναι Δάσκαλος. Ο τρόπος που δίδαξε στον νεαρό Γιώργο Νικόπουλο – έναν εξαιρετικό δέκτη- είναι καθηλωτικός, και δεν είναι που πάλλεται από συγκίνηση, δεν είναι που “αναδεύει” σαγηνευτικά στο σανίδι, είναι, κυρίως, η καθαρότητα με την οποία καταφέρνει να αποδώσει, να μεταγγίσει στον θεατή τον λόγο του Βιζυηνού. Δείτε τον! Και ακούστε τον!»
Γιώργος Σαρηγιάννης, Τα ΝΕΑ, 2011
«Ταξίδι στη γλώσσα του Βιζυηνού, στη γλώσσα της εποχής του, στη συνέχεια της γλώσσας, στη γλώσσα που έχει πολλά επίθετα, πολλά ουσιαστικά, που περιλαμβάνει και τις λόγιες εκφράσεις και τις λαϊκές, -στα ίδια βήματα πάτησε κι ο Παπαδιαμάντης λίγο αργότερα-, ένα ταξίδι στον πλούτο της γλώσσας δηλαδή. Ταξίδι στην ευλαβική επιμονή και υπομονή ενός δημιουργού, του Δήμου Αβδελιώδη, να καταπιάνεται με κείμενα που έβαλαν τις βάσεις στη λογοτεχνία και στη γλώσσα και να τα αναδεικνύει στη σκηνή. Στο πείσμα του να εκφέρονται οι λέξεις με έναν διαφορετικό τρόπο, με έναν διαφορετικό τονισμό, και να γίνονται έτσι πιο κατανοητές, πιο ζωντανές.»
Όλγα Σελλά, Flâneur#27, 2017
«Με γνώμονα την ιδιωματική γραφή και τη σκηνική της εκφορά ο Αβδελιώδης συνεχίζει να διερευνά και να εντοπίζει σημαντικά κείμενα της νεοελληνικής πεζογραφίας, κατόρθωσε σίγουρα να συνεπάρει ένα κοινό που θα είχε άγνωστες λέξεις διαβάζοντας το διήγημα, ίσως και καμιά προθυμία να το παρακολουθήσει, ωστόσο το καθήλωσε και το έκανε να γελά με το λεπτότατο χιούμορ των περιγραφών ή τις ηθογραφικές αποστροφές από τις βλαστήμιες της γιαγιάς. Κέρδος ανέλπιστο της θεατρικής παρέμβασης σε κείμενα του 19ου αιώνα.» Αννυ Κολτσιδοπούλου, Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, 2017
«Όταν ακούω ότι κάπου ιερουργεί ο Δήμος Αβδελιώδης τρέχω μετά χαράς, χάνομαι στο σκοτάδι της αίθουσας, βουλιάζω στην καρέκλα μου και ξαναγίνομαι παιδί, έτοιμο να ξεναγηθεί στους προσφιλείς μύθους χωρίς να παραμυθιάζεται.«Παρακολούθησα την παράσταση και εκστασιάστηκα. Μια ψυχαγωγική βραδιά όπου το χιούμορ αντισταθμίζει το έρεβος της ανθρώπινης ύπαρξης.» Αυτό είναι το συστατικό στοιχείο και το μυστικό της αβδελιώδειας Τέχνης: ο σεβασμός στο θεατή, ο σεβασμός στη ζωντανή ανθρώπινη λαλιά, το δέος απέναντι στους μύθους. Βλέπω και ξαναβλέπω «Το Μόνον Της Ζωής Του Ταξείδιον» σα να είναι κάθε φορά η πρώτη.
Κωνσταντίνος Μπούρας, Critique.gr, Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, 2017
«Η ιστορική παράσταση του Δήμου Αβδελιώδη, ξεκίνησε το 2010 με ερμηνευτή τον Γιώργο Νικόπουλο και είχαμε την τύχη να τη δούμε φέτος ανανεωμένη στο Πάρκο Πάρου, με αριστοτεχνική εκτέλεση από τον ίδιο ηθοποιό, ο οποίος κατάφερε με περίτεχνο τρόπο να αποδώσει το κείμενο, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα της φωνής και του σώματος, πετυχαίνοντας την ακαριαία εναλλαγή, ηχοχρωμάτων, διαθέσεων, ηλικίας και φύλων.»
O ΆγγελοςΠαπαδημητρίου μίλησε στην εκπομπή «Στούντιο 4» και αναφέρθηκε στον καλό του φίλο ΔιονύσηΣαββόπουλο, περιγράφοντας τη βαθιά σχέση τους. Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως αρχικά τον θεωρούσε αντίπαλό του, αλλά με τον καιρό αναγνώρισε το μεγαλείο του και έγιναν κολλητοί.
«Αισθάνομαι κι εγώ της οικογένειας, τώρα που βλέπω αυτά καταλαβαίνω… Δεν κατάλαβα ότι πήγα σε κηδεία, ήταν τέτοιο το κέφι που χόρεψα χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Ήταν ένα πράγμα εκτός θανάτου, μόνο ζωή και κέφι. Αυτό ήταν ο Διονύσης. Δεν χωράει η λέξη “θάνατος”. Τίποτα δυσάρεστο απ’ όλη αυτή την ιστορία», ανέφερε αρχικά ο Άγγελος Παπαδημητρίου.
«Βλέποντας την Άσπα και τα παιδιά ήταν σαν μια κανονική μέρα, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Ο Διονύσης είναι τόσο παρών, που ο θάνατος δεν αγγίζει τους φίλους του καν, πόσο μάλλον τον ίδιο. Θα μου λείψουν η αγάπη του και η εμπιστοσύνη του, το δώρο να έχεις την αγάπη του Σαββόπουλου», πρόσθεσε με δάκρυα στα μάτια ο Άγγελος Παπαδημητρίου.
«Τον πολεμούσα μέχρι τα 40 μου. Ήταν εχθρός μου, καθώς μεγάλωνα συνειδητοποίησα το μεγαλείο του. Η Μελίνα Τανάγρη με έβαλε στον κόσμο του. Με δέχτηκε, αν και δύσκολος άνθρωπος. Έλεγα στους φίλους μου “ή εμένα ή τον Σαββόπουλο” και μετά γίναμε κολλητοί.
Ήμασταν εμφανισιακά αντίπαλοι. Εγώ στην όπερα και τα ελαφρά, κι εκείνος με αμπέχωνα και μαλλιά. Μου φαινόταν παραφωνία. Όταν όμως άκουσα τους στίχους του, είπα “Θεέ μου, τι έχανα τόσο καιρό”», κατέληξε ο Άγγελος Παπαδημητρίου.
Όλα όσα έγιναν στην κηδεία του Νιόνιου – Όλη η Ελλάδα αποχαιρέτισε τον μεγάλο καλλιτέχνη
Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης συγγενείς, φίλοι και απλοί πολίτες αποχαιρέτησαν τον δικό τους Νιόνιο, τον Διονύση Σαββόπουλο, που σημάδεψε ολόκληρες γενιές. Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου 25/10, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στη ΜητρόποληΑθηνών για να πει το τελευταίο αντίο στον μεγάλο τραγουδοποιό, συνθέτη και ερμηνευτή.
Ο Νιόνιος που «έχτισε» το δικό του ρεύμα στη νέα ελληνική μουσική και «πάντρεψε» παραδοσιακές μελωδίες με δυτικές νότες δεν είναι πια εδώ και όλη η Ελλάδα θρηνεί έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς της.
Η αρχή έγινε από πολύ νωρίς το πρωί, όταν η σορός του Διονύση Σαββόπουλου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης.
Το λαϊκό προσκύνημα ολοκληρώθηκε γύρω στις 12:00 και αμέσως μετά η σορός μεταφέρθηκε στη Μητρόπολη για την εξόδιο ακολουθία…
Λίγο μετά τις 14:30 ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία του Διονύση Σαββόπουλου και ξεκίνησε η πομπή για το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Κατά την έξοδο της σορού από τη Μητρόπολη, ο κόσμος χειροκροτούσε για τελευταία φορά τον Διονύση Σαββόπουλο, ενώ η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού έπαιζε τη «Συννεφούλα».
Συγκίνησε ο επικήδειος του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον Διονύση Σαββόπουλο – «Νιόνιο μας, ευχαριστώ»
Με σπασμένη φωνή, ο κ. Μητσοτάκης τόνισε πως δεν βρέθηκε εκεί μόνο ως φίλος και θαυμαστής, αλλά και με αίσθημα χρέους απέναντι σε έναν σπουδαίο Έλληνα.
«Δεν είμαι εδώ μόνο ως φίλος και θαυμαστής του, αλλά έχω χρέος προς ένα σπουδαίο Έλληνα. Ο Νιόνιος συμβάδισε με τη ζωή της χώρας σε όλη του τη ζωή, δίνοντάς μας ώθηση χαράς στις δύσκολες ανηφόρες και προειδοποιώντας μας. Έχοντας την δική του άποψη για τα πράγματα, ανοιχτή. Γι’ αυτό και στη μουσική μπόρεσε να φέρει τη ροκ κοντά στο έντεχνο, έτσι και στην πολιτική», είπε συγκινημένος ο πρωθυπουργός.
Αναφέρθηκε και στο τραγούδι του Σαββόπουλου «Άγγελος Εξάγγελος», σημειώνοντας πως «αποτελεί παράδειγμα λόγου που ενώνει την τέχνη με την πολιτική».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ολοκλήρωσε τον λόγο του με λόγια που προκάλεσαν συγκίνηση:
«Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν δέχτηκε ποτέ αξιώματα», επισήμανε. Κατέστη, όπως είπε, ο χρονογράφος του ελληνικού ταξιδιού επί μισό και πλέον αιώνα. «Νιόνιο μας, θα σε αποχαιρετίσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ. Από αύριο δεν θα υπάρχεις μόνο μέσα από τα τραγούδια σου. Θα σε σκεφτόμαστε κάθε φορά που ένας νέος πιάνει μια κιθάρα αλλά και κάθε φορά που κοιτιόμαστε σε έναν καθρέφτη. Με τα καλά μας και τα στραβά μας».
Φασουλής: «Ήρθα για να λυθεί μια παρεξήγηση» – Ράγισε καρδιές στον επικήδειο για τον Σαββόπουλο
«Διονύση μου, τι πράγματα είναι αυτά αγόρι μου; Ήρθα για να λυθεί μια παρεξήγηση, έτσι είπαμε… Ξαφνικά. Αν και εδώ ήρθα μιλώντας σου για τελευταία φορά για να λυθεί μια παρεξήγηση των τελευταίων ημερών», είπε ο αγαπημένος σκηνοθέτης και ηθοποιός, με τη φωνή του να τρέμει από συγκίνηση.
Στη συνέχεια, ο Σταμάτης Φασουλής μίλησε για την τεράστια παρακαταθήκη του Διονύση Σαββόπουλου:
«Ακούμε παντού ότι “φεύγοντας ο Διονύσης το τραγούδι έγινε πιο φτωχό”. Λάθος. Εσύ αφήνεις ένα ελληνικό τραγούδι όχι πλούσιο, πάμπλουτο. Δεν ξέρω αν χωρίς εσένα θα ήταν τόσο πλούσιο. Το αγάπησες πολύ το ελληνικό τραγούδι, πάρα πολύ».
Ο γνωστός δημιουργός αποκάλυψε και μια από τις πιο δυνατές τους συζητήσεις:
«Συζητάγαμε για τη ζωή. Γιατί αυτό που ήθελε περισσότερο ο Διονύσης ήταν να ακουμπήσει στην τέχνη, ήθελε τη ζωή να τη μεταφέρει στο τραγούδι και το κατάφερε».
Κλείνοντας, είπε με σπασμένη φωνή:
«Δεν θα ήθελα να κλάψω, όπως δεν έκλαψα για τη μητέρα μου. Δεν θα παραδεχτώ ότι έφυγες. Δεν θα σου πω αντίο, θα σου πω καλή αντάμωση».
«Παππού, σε αγαπώ»: Ο σπαρακτικός επικήδειος του εγγονού του Διονύση Σαββόπουλου
Συγκίνηση προκάλεσε και ο εγγονός του, που έκλεισε τους επικήδειους με λόγια αγάπης: «Παππού, αυτό που ήθελες να πετύχεις πραγματικά ήταν η ένωση», είπε, ενώ η φωνή του έσπαγε από τη συγκίνηση, ενώ έκλεισε το επικήδειο του λέγοντας: «Παππού σε αγαπώ».
Συγκλονιστικός ο Αλκίνοος Ιωαννίδης για τον Σαββόπουλο – «Δάσκαλε… Κατάφερα να σου πω πως σε αγαπώ»
Ο γνωστός τραγουδοποιός εκφώνησε έναν από τους πιο συγκινητικούς επικήδειους στη Μητρόπολη Αθηνών, αφήνοντας το ακροατήριο βουβό από τη φόρτιση της στιγμής.
Αναφερόμενος στο έργο και τον χαρακτήρα του Σαββόπουλου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είπε: «Μα τι θέλαμε επιτέλους; Να είσαι προβλέψιμος; Και ποιος θα έγραφε τότε αυτά τα απρόβλεπτα τραγούδια; Θέλαμε να σε εξηγήσουμε, κι ήσουν ανεξήγητος…».
Ο καλλιτέχνης μίλησε με λόγια καρδιάς για τον άνθρωπο που καθόρισε τη δική του μουσική πορεία, θυμούμενος τη στιγμή που τον πρωτοείδε επί σκηνής: «Η πρώτη συναυλία που είδα στη ζωή μου, στην Κύπρο, ήταν δική σου. Την εποχή που κανείς δεν τολμούσε να έρθει στην Κύπρο, εσύ ήρθες».
Με φωνή που έσπαγε από τη συγκίνηση, ο Αλκίνοος ολοκλήρωσε τον επικήδειο λέγοντας: «Ακριβέ μου δάσκαλε, τον τελευταίο καιρό είχες γίνει τρυφερός. Κατάφερα κι εγώ να σου πω πως σε αγαπώ». Ο τραγουδοποιός κατέβηκε από το βήμα εμφανώς συγκινημένος, ενώ το πλήθος που βρισκόταν μέσα και έξω από τον ναό τον καταχειροκρότησε.
Δήμητρα Γαλάνη: Λύγισε στον επικήδειο για τον Σαββόπουλο – «Είσαι βαθιά ριζωμένος μέσα μου»
Η αγαπημένη ερμηνεύτρια μίλησε για τον άνθρωπο που σημάδεψε τη μουσική της πορεία και τη ζωή της, χαρακτηρίζοντάς τον «ποιητή που έκανε όλους μας να νιώθουμε ενωμένοι». Θυμήθηκε, μάλιστα, την τελευταία τους συνάντηση, την Καθαρά Δευτέρα, σε ένα οικογενειακό τραπέζι «γεμάτο τραγούδια και φως», όπως είπε.
Απευθυνόμενη στη σύζυγο του Σαββόπουλου, την παιδική της φίλη Άσπα, η Δήμητρα Γαλάνη είπε συγκινημένη: «Έχεις τα παιδιά σου που θα σου απαλύνουν όσο γίνεται αυτό το τεράστιο κενό. Θέλω να ξέρεις ότι είμαι και θα είμαι πάντα κοντά σου».
Στη συνέχεια, μίλησε με βαθιά συγκίνηση για την παρακαταθήκη του Σαββόπουλου: «Το έργο σου είναι και θα είναι πάντα ολοζώντανο, νέο, αιώνια κληρονομιά μας. Ο κόσμος τα έχει πει όλα, τα νιώθει όλα. Και πώς αλλιώς να ήταν, αφού μας έχεις χαρίσει τόσα δώρα».
Η Δήμητρα Γαλάνη λύγισε όταν μίλησε για τη σχέση που τους ένωνε: «Εσύ θα λείπεις, θα μου λείπεις. Γιατί είσαι βαθιά ριζωμένος μέσα μου. Ο λόγος σου ήταν το πιο φωτεινό μονοπάτι της ζωής μου. Γιατί ήμουν εκεί, στα γλέντια μας με τις κιθάρες, γιατί έφηβη στεκόμουν στην ουρά για να πάρω τον καινούριο σου δίσκο».
Κλείνοντας, απευθύνθηκε στον φίλο και δάσκαλό της με λόγια που συγκίνησαν τους πάντες: «Ήξερες πάντα τι να παίξεις για τα παιδιά που θα έρθουν. Για να θυμούνται ποιοι είναι και να συνεχίζουν να αγαπούν αυτή τη γλώσσα, αυτόν τον τόπο. Στο καλό, πολυαγαπημένε μας Διονύση. Σε ευχαριστούμε για όλα».
Συγκλόνισε ο γιος του στην εξόδιο ακολουθία
Ο γιος του, φανερά συγκινημένος, απευθύνθηκε στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί, ευχαριστώντας όλους όσοι τίμησαν τη μνήμη του πατέρα του με την παρουσία τους.
Μιλώντας για τη φιλοσοφία ζωής και τον τρόπο που αντιμετώπιζε την καθημερινότητα, ανέφερε: «Εμένα ξηλώθηκε να μου πληρώσει την εκπαίδευσή μου όταν σπούδασα στην Αμερική κι από την άλλη είχε μια πνευματικότητα και αναχωρούσε και πήγαινε στο Πήλιο για εννιά μήνες… Το μήνυμα που πήγε να μας περάσει είναι ότι το άυλο και το υλικό ήταν ταυτόχρονα».
Το τελευταίο ταξίδι του Διονύση Σαββόπουλου
Μέσα σε βαθιά συγκίνηση, η σορός του Διονύση Σαββόπουλου έφτασε το μεσημέρι του Σαββάτου 25/10, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου θα αναπαυθεί για πάντα ο σπουδαίος δημιουργός που σημάδεψε τη μουσική ιστορία της χώρας.
Η σορός του Διονύση Σαββόπουλου συνοδευόταν από τη μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού, συγγενείς, συνεργάτες, φίλους και πλήθος πολιτών που ακολούθησαν την πομπή μέχρι την τελευταία του κατοικία, τραγουδώντας τα αγαπημένα του κομμάτια.
Τη στιγμή που η πομπή έφτανε στο Νεκροταφείο, ακούστηκε από τη μπάντα το εμβληματικό τραγούδι «Ας κρατήσουν οι χοροί», σκορπίζοντας ρίγη συγκίνησης.
Το πλήθος που βρισκόταν γύρω από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών ξέσπασε σε παρατεταμένο χειροκρότημα, ενώ κάποιοι δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους.
Η εκπομπή Weekend Live μετέδωσε ζωντανά τη συγκλονιστική στιγμή, καθώς φίλοι και θαυμαστές του Διονύση Σαββόπουλου έψαλαν το δικό τους αντίο μέσα από τα τραγούδια του.
Ο «Νιόνιος» που έμαθε στις γενιές να τραγουδούν, να ονειρεύονται και να αγαπούν, αναπαύεται πλέον στο Α’ Νεκροταφείο, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη ανεκτίμητη.
