Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 εμφανίστηκε ο Γιώργος Παπαδάκης το βράδυ της Πέμπτης 23/10 και έκανε το δικό του σχόλιο σε θέματα της επικαιρότητας.
Ο δημοσιογράφος εμφανίστηκε εξοργισμένος για το γεγονός πως ένα κορίτσι ηλικίας 16 χρονών άφησε την τελευταία του πνοή έξω από νυχτερινό κέντρο στο Γκάζι.
«Απαράδεκτο, από πού να ξεκινήσεις και από πού να τελειώσεις. Πάνω απ’ όλα χάθηκε ένα νέο παιδί. Ένα κορίτσι 16 ετών χάθηκε. Λέει “εμείς ειδοποιήσαμε την Αστυνομία για το περιστατικό, όταν μεταφέρθηκε το κοριτσάκι στον Ευαγγελισμό” και από την πλευρά της η Αστυνομία λέει “δεν μας ειδοποίησε κανείς”. Αποτέλεσμα; Όπως ακούσαμε, χάθηκαν 50 ώρες και όταν πήγαν για να κάνουν έλεγχο και να πάρουν δείγματα, έχοντας μάθει από το μπαρ αυτό ότι έχουμε αυτό το περιστατικό, δεν θα είχαν εξαφανίσει τις μπόμπες, για παράδειγμα; Εάν οφείλεται σε μπόμπα ο θάνατος ή σε υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ;», είπε ο Γιώργος Παπαδάκης.
Και τόνισε ο παρουσιαστής: «Σημασία έχει ότι το κοριτσάκι αυτό χάθηκε. Και έχουμε δυο υπηρεσίες που, είτε η Ελληνική Αστυνομία είτε το νοσοκομείο, δεν έκαναν τη δουλειά τους. Με έναν αυστηροποιημένο νόμο. Άρα δεν είναι θέμα αυστηροποίησης των νόμων αλλά εφαρμογής των ρημαδιασμένων των νόμων, που σ’ αυτόν τον τόπο δεν εφαρμόζονται». Δείτε το σχετικό απόσπασμα παρακάτω:
Ο ΣτράτοςΤζώρτζογλου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο podcast της ΔάφνηςΚαραβοκύρη, συγκλόνισε με τις προσωπικές του αποκαλύψεις για τον πόνο και τις σκοτεινές περιόδους της ζωής του. Εκεί μίλησε ανοιχτά για την απώλεια της μητέρας του — μια βαθιά πληγή που δεν αντιμετώπισε σωστά — και αποκάλυψε ότι, έχοντας χάσει τη σταθερότητα, έφτασε να σκέφτεται να δώσει τέλος στη ζωή του.
«Η μητέρα μου όταν ήμουν 4 χρονών, για κάποιους λόγους, που δεν θέλω να επεκταθώ, ήπιε ένα ποτήρι χλωρίνη. Μπαίνω και την βλέπω τάβλα, κάτω στο πάτωμα, την τρέχουμε στο νοσοκομείο. Καθόμουν μπροστά από την εικονίτσα και προσευχόμουν να ζήσει η μάνα μου. Τίποτα άλλο δεν ήθελα, έλεγα “Θεούλη μου πάρε με εμένα την μητέρα μου μην την παίρνεις”. Έφυγε πριν από μερικά χρόνια και γι’ αυτό μετά το θάνατό της δεν το διαχειρίστηκα καλά το πένθος. Δεν δεχόμουν ότι η μητέρα μου έχει πεθάνει; Κάτι έπαθα και δεν ήθελα ούτε να δουλέψω, ούτε να φάω, ούτε να κάνω μπάνιο.
Και πρόσθεσε ο Στράτος Τζώρτζογλου: «Κάποια στιγμή δεν άντεξε και η Σοφία και την είδα να παίρνει την βαλίτσα της και να φεύγει, όταν την είδα να φεύγει, ενστικτωδώς έτρεξα την έπιασα στην αγκαλιά μου και της είπα “μην φεύγεις, μην με αφήσεις”, δεν το περίμενα, γιατί το μυαλό μου έλεγε πρέπει να της κάνεις καλό, να την απελευθερώσεις, να βρει έναν άνθρωπο να παντρευτεί να κάνει παιδιά. Με εμένα παιδιά; αποκλείεται»
Δείτε το απόσπασμα από την εκπομπή Breakfast@Star:
Η Στεφανί Καπετανίδη υποδεύεται αυτή τη σεζόν την Ζωή στην καθημερινή σειρά του Alpha, Να μ΄αγαπάς.
Είναι η μητέρα των διδύμων που τα άφησε λίγο μετά τη γέννα τους. Σήμερα, 27 χρόνια μετά, ζει στο Ναύπλιο με το σύζυγό της, Θεόφιλο, και τα δυο τους παιδιά. Μεγάλωσε χειραγωγούμενη από τη μητέρα της, Νικαίτη, κάτι που συνεχίζεται ακόμα, αφού ζει κι εκείνη μαζί τους στο Ναύπλιο.
Η αγαπημένη ηθοποιός μιλά για τον ρόλο της στο gossip-tv και τη δημοσιογράφο Ζήνα Καρκαλά και εξηγεί τα κοινά στοιχεία που έχει εντοπίσει ότι έχει η ίδια με την ηρωίδα της ενώ παραδέχεται ότι και εκείνη έχει πέσει θύμα χειραγώγησης. Αν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει πίσω τον χρόνο θα ξαναγινόταν ηθοποιός; Πώς καταφέρνει να είναι πάντα εντυπωσιακή και φρέσκια και πώς βιώνει την αναγνωρισιμότητα; Σε αυτά και άλλα πολλά απαντά παρακάτω…
Για τον ρόλο της στη σειρά αναφέρει η Στεφανί Καπετανίδη: «Είναι ένας ρόλος που με άγγιξε πολύ. Είναι μια μαμά που έχει κάνει δίδυμα στο παρελθόν, τα εγκατέλειψε και μετά ξεκίνησε μια νέα ζωή σε άλλη πόλη. Όταν συναντιέται ξανά με τα παιδιά της προσπαθεί να ενώσει την τωρινή ζωή με την προηγούμενη.
Αυτό είναι πολύ δύσκολο αλλά αυτό είναι και που με συγκίνησε στον ρόλο μου. Είναι αυτές οι δύο ζωές που γίνανε μία, γιατί η ηρωίδα είχε κάνει delete στην προηγούμενή της ζωή. Δεν είναι ψυχρή μητέρα αλλά υπάρχει λόγος που συμπεριφέρεται έτσι και θα τον δούμε αργότερα στη σειρά. Το τραύμα που έζησε ήταν πολύ γερό και θέλει να προστατέψει και την οικογένειά της. Δεν θέλει να “σπάσει” και πρέπει να κρατηθεί για να επιβιώσει».
Για τα κοινά στοιχεία με την ηρωίδα της λέει: «Έχω περάσει κι εγώ διάφορα. Ένα κοινό είναι αυτό με το τραύμα και το πώς προσπαθούμε να τα ισορροπήσουμε όλα. Επίσης, άλλο ένα κοινό που έχω με την Ζωή είναι ότι έχω ενσυναίσθηση».
Η Ζωή είναι ένας άνθρωπος που χειραγωγείται εύκολα. Έχετε βιώσει κάτι αντίστοιχο;
«Ναι, και δεν είμαι περήφανη γι’ αυτό, αλλά υπάρχει και λόγος. Όταν πέφτεις θύμα χειραγώγησης υπάρχει λόγος. Και κάπου ελπίζουμε να το ξεπεράσουμε και να αναγνωρίζουμε ποιοι είναι οι χειριστικοί άνθρωποι στη ζωή μας και και ποιοι δεν είναι».
Πώς καταφέρνετε και είστε πάντα τόσο λαμπερή; Είναι θέμα DNA ή κάτι άλλο;
«Νομίζω ότι έχει να κάνει με το μέσα μας. Βέβαια, είμαι και φυτοθεραπεύθετρια, το έχω σπουδάσει. Κάνω αποτοξίνωση, πολύ αποτοξίνωση, πολύ εναλλακτική θεραπεία!»
Είναι δική σας επιλογή όλα αυτά τα χρόνια να μην γνωρίζουμε πολλά πράγματα για την προσωπική σας ζωή;
«Ναι, γιατί θεωρώ ότι δεν είναι τόσο σημαντικό αυτό».
Υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή;
«Ναι, υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή! Υπάρχει, γιατί είναι επιλογές. Δεν κάνω θέατρο, δεν θα κάνω κάτι άλλο εκτός από τη σειρά».
Πώς βιώνετε την αναγνωρισιμότητα;
«Διακριτικά! Έχω ξεκινήσει από το 2005 αλλά είναι ακόμα διακριτικά. Δεν έχω βιώσει κάτι ακραίο. Το αστείο είναι ότι οι αστυνομικοί βλέπουν πολύ τηλεόραση και κάθε φορά που με σταματάγανε για κάτι με το αμάξι μου λέγανε “Μήπως να μας δώσετε το τηλέφωνο σας;”».
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω θα ξανακάνατε αυτό το επάγγελμα;
«Αχ, είναι δύσκολη ερώτηση, γιατί πάντα η τέχνη ήταν κάτι που ήθελα να κάνω σίγουρα. Ο χορός μου άρεσε πολύ όταν ήμουν μικρή, αλλά δεν το έκανα. Ωστόσο, ό, τι άλλο κι αν έκανα θα είχε να κάνει με την τέχνη. Η τέχνη για μένα είναι το πρώτο πράγμα που χρειάστηκα και χρειάζομαι ακόμα στη ζωή μου. Άρα, ίσως ναι. Βέβαια, είναι προς σκέψη αυτή η ερώτηση».
O ΔημήτρηςΣταρόβας ήταν καλεσμένος στο Buongiorno και αναφέρθηκε στην κατάσταση της υγείας του μετά το εγκεφαλικό αλλά και τον τρόπο ζωής του σήμερα.
Ο Δημήτρης Σταρόβας θα εμφανίζεται μαζί με τους Πυξ Λαξ και τον Γιάννη Ζουγανέλη από το Σάββατο 25 Οκτωβρίου στο VΟX ενώ θα συμμετέχει στην παράσταση «Εκείνος & Εκείνος» με τον Γιώργο Κωνσταντίνου και τον Λεωνίδα Κακούρη.
Μιλώντας για την υγεία του και το πώς είναι σήμερα μετά το εγκεφαλικό που είχε υποστεί είπε πως η κατάσταση της υγείας του είναι πολύ καλύτερη.
«Κάθε έξι μήνες πρέπει να κάνω εξετάσεις. Στην παράσταση έχουμε προσαρμόσει το πρόβλημα ομιλίας στον ρόλο με ένα τρικ του Αλέξανδρου Ρήγα που είναι ο σκηνοθέτης, και βοηθάει την παράσταση. Είναι σαν να έκανα ένα restart και μάλιστα στην ώρα μου. Στην κιθάρα έχω επανέλθει κατά 90%, στη φωνή κατά 70% και στον συνδυασμό ούτε 50%. Δεν μπορώ να παίξω και να τραγουδήσω ταυτόχρονα. Είναι δύσκολο. Εάν δεν είμαι focus κάπου μπορεί να χάσω τον ρυθμό. Μου είναι αδιανόητο ότι χάνω τον ρυθμό».
Και συνέχισε λέγοντας: «Πολλές φορές σκέφτομαι δεν μπορεί να γινόταν αυτό 10-15 χρόνια νωρίτερα, να είχα περιθώρια. Το βλέπω σαν μία δεύτερη ευκαιρία. Δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής στο παρελθόν γιατί η ποιότητα ζωής είναι η μέρα με τη νύχτα».
Ο Βασίλης Μηλιώνης υποδύεται αυτή τη σεζόν τον ΓρηγόρηΒούλγαρη στη σειρά του Alpha Porto Leone.
Είναι ο μικρός γιος της οικογένειας. Εσωστρεφής, ρομαντικός, με μεγάλη αδυναμία στην μικρή του αδελφή. Ένας τραγικός ήρωας που θα αναμετρηθεί με διάφορες καταστάσεις στα επόμενα επεισόδια.
Ο Βασίλης Μηλιώνης κατάφερε να εντυπωσιάσει με την ερμηνεία του από το πρώτο κιόλας επεισόδιο της σειράς. Άλλωστε έχει δείξει δείγματά του από προηγούμενες δουλειές και σίγουρα έχουμε να δούμε πολλά από αυτόν στον μέλλον.
«Πάντα είναι το σενάριο. Ήθελα πάρα πολύ να βρεθώ σε κάτι τέτοιο. Από την αρχή ήθελα να είμαι μέρος αυτού. Ο χαρακτήρας ο δικός μου, είναι ένας πολύ τραγικός ήρωας και είναι πολύ challenging για έναν ηθοποιό να αναμετρηθεί με ένα τέτοιο υλικό.
Τα γυρίσματα ήταν απαιτητικά. Ήμασταν ώρες στο σετ, με απαιτητικό πρόγραμμα και πολλές σκηνές την ημέρα. Είχα ανυπονησία να δω το αποτέλεσμα. Όχι μόνο εγώ αλλά όλοι είχαμε μεγάλη αγωνία. Τώρα που το είδα είμαι συγκινημένος και πολύ χαρούμενος που έχουμε βρεθεί σε αυτή τη συνθήκη. Έπιασα τον εαυτό μου να με παρασύρει πολύ η ιστορία, σα να βλέπουμε ταινία», θα πει ο ηθοποιός στο gossip-tv για τη σειρά Porto Leone.
Για νούμερα τηλεθέασης αναφέρει: «Προσπαθώ να μην εμπλέκομαι με τα νούμερα τηλεθέασης. Η δουλειά η δική μας έχει παραδοθεί κι έχουμε πει την ιστορία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο»
Ο Βασίλης Μηλιώνης εργάζεται πολλές ώρες καθημερινά. Τόσο η τηλεόραση όσο και το θέατρο, γεμίζουν το πρόγραμμά του με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πολύς χρόνος για προσωπική ζωή.
«Κοιτάω τη δουλειά. Είναι πράγματα που πρέπει να γίνουν καλά – τουλάχιστον όπως εγώ θα ήθελα να τα υπηρετώ. Οπότε δεν αφήνω στον εαυτό μου περιθώρια για να ασχοληθώ με κάτι άλλο. Δεν πάω πουθενά, πάω σπίτι μου, κλείνομαι! Δεν υπάρχει χρόνος.
Ούτε ο έρωτας παίζει ρόλο στη ζωή μου γιατί είναι στο πλαίσιο του “δεν υπάρχει χρόνος”. Όταν γυρίζεις μετά από τόσες ώρες δουλειάς, εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο. Γι’ αυτό δεν μπορείς να κάνεις και αυτή τη δουλειά αν δεν την αγαπάς. Πρέπει να την αγαπάς για να την κάνεις», θα πει.
Η επιτυχία έρχεται μετά από έναν συνδυασμό πραγμάτων καθώς όπως λέει ο ίδιος: «Θεωρώ ότι είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα τύχης καθώς κάθε χρόνο αποφοιτούν από τις δραματικές σχολές χιλιάδες άνθρωποι. Άμα δεν δουλέψεις όμως σκληρά δεν γίνεται αυτή η δουλειά. Είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων».
Στο θέατρο, μπορείτε να απολαύσετε τον Βασίλη Μηλιώνη στην παράσταση «HotelAmour», στο θέατροΑκροπόλ.
Δείτε όλη τη συνέντευξη του Βασίλη Μηλιώνη στο βίντεο:
Ένας καλλιτέχνης που μετατρέπει τη μουσική σε βίωμα και το μπουζούκι σε καθρέφτη της ψυχής του.
Ο Άριστος Σάββα δεν είναι απλώς ένας δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, είναι ένας μουσικός αφηγητής, ένας καλλιτέχνης που παίζει με την ψυχή και όχι μόνο με τα χέρια. Με έμφυτο ταλέντο, βαθιά παιδεία και ανήσυχο πνεύμα, έχει κατορθώσει να αναδειχθεί σε μία από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες της σύγχρονης μουσικής σκηνής σε Κύπρο και Ελλάδα.
Γεννημένος στη Λεμεσό, ο Άριστος γνώρισε το μπουζούκι στην τρυφερή ηλικία των επτά ετών και από τότε η ζωή του κινείται στον ρυθμό των χορδών του. Ολοκλήρωσε τις πρώτες μουσικές του σπουδές σε Ωδείο της Λεμεσού, κατακτώντας πτυχίο μπουζουκιού.
Σε ηλικία 18 ετών, το πάθος του για τη μουσική, τον οδήγησε στη Στρατιωτική Μουσική της Εθνικής Φρουράς (ΣΜΕΦ), όπου υπηρέτησε με αφοσίωση και στη συνέχεια στο ΤΕΙ Ηπείρου, στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής.
Εργάστηκε σε γνωστά νυχτερινά κέντρα, συνεργάστηκε με σημαντικούς μουσικούς και ανέπτυξε τη δική του μουσική ταυτότητα. Καθοριστική στιγμή στην πορεία του υπήρξε η γνωριμία με τον Θανάση Πολυκανδριώτη, έναν από τους κορυφαίους συνθέτες και δεξιοτέχνες του ελληνικού τραγουδιού. Μέσα από τη συμμετοχή του στην ομάδα «Οι Επόμενοι», ο Άριστος Σάββα εντάχθηκε σε μια δημιουργική κοινότητα που αναδεικνύει τη νέα γενιά του μπουζουκιού, χτίζοντας πάνω στην παράδοση με φρέσκια, σύγχρονη ματιά.
Η επαγγελματική του πορεία αναπτύχθηκε δυναμικά στα νυχτερινά μαγαζιά της Κύπρου, όπου καθιερώθηκε ως μπουζουξής/μαέστρος. Με δεξιοτεχνία, σεμνότητα και συνέπεια, συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής όπως Χρήστο Δάντη, Στέλιο Διονυσίου, Πέτρο Ίμβριο, Γιώργο Τσαλίκη, Θάνο Πετρέλη, Χρήστο Μενιδιάτη, Πάνο Καλλίδη, Κέλλυ Κελεκίδου, Ελευθερία Ελευθερίου και πολλούς ακόμη.
Αξιοσημείωτη είναι και η συμμετοχή του στο πρωτοποριακό project “Bounce Boys”, το οποίο ενώνει τη ζωντανή μουσική με τη γυμναστική, μέσα από μια νέα εμπειρία όπου ο ρυθμός γίνεται τρόπος έκφρασης και ευεξίας. Μαζί με τη διακεκριμένη γυμνάστρια Μαρίλια Γρηγορίου Καλοπαίδη, παρουσιάζουν ένα ξεχωριστό concept που έχει ήδη αγαπηθεί από το κοινό της Κύπρου και όχι μόνο.
Πέρα από τις σταθερές του συνεργασίες, συμμετέχει ενεργά σε private parties, festivals και exclusive events, αφήνοντας πίσω του ένα χαρακτηριστικό αποτύπωμα που συνδυάζει πάθος, τεχνική και αυθεντικότητα.
Αλλαγές έρχονται στο πρόγραμμα του Alpha από την ερχόμενη Παρασκευή 31 Οκτωβρίου, με την πρεμιέρα του νέου κύκλου της δημοφιλούς οικογενειακής κωμωδίας «Το Σόι Σου».
Η αγαπημένη σειρά επιστρέφει στις οθόνες μας με νέα επεισόδια, γέλιο και οικογενειακές… περιπέτειες, κάθε Παρασκευή στις 20:00!
Αμέσως μετά, θα ακολουθεί η σειρά «Ο Γιατρός», φέρνοντας συγκίνηση και δυνατές ερμηνείες στο βραδινό πρόγραμμα της Παρασκευής.
Λόγω αυτών των νέων αφίξεων, η δραματική σειρά εποχής «Το Σπίτι Δίπλα στο Ποτάμι», που μέχρι τώρα προβαλλόταν κάθε Παρασκευή με διπλό επεισόδιο, αλλάζει ημέρες προβολής.
Από την τελευταία εβδομάδα του Οκτώβρη, η σειρά μεταφέρεται σε νέα ζώνη μετάδοσης, και θα προβάλλεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 22:30. Μείνετε συντονισμένοι στον Alpha για ακόμα περισσότερο ποιοτικό πρόγραμμα, με τις σειρές που αγαπήσατε – αλλά τώρα σε νέες μέρες και ώρες!
Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν μόνο ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες συνθέτες, αλλά και ένας άνθρωπος με ιστορία που δεν γνώριζαν πολλοί.
Γεννημένος με ένα πνεύμα ανήσυχο και μια ψυχή γεμάτη όνειρα, ξεκίνησε τη ζωή του ως ένα «κανονικό, άτακτο παιδί» με μια μεγάλη επιθυμία να γίνει ηθοποιός. Ήταν μόλις τεσσάρων ετών όταν άρχισε τα μαθήματα πιάνου στην Ξάνθη, δίπλα στην Άννα Αλτουνιάν, και αργότερα συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Αθήνα της Κατοχής, με δάσκαλο τον Παλλάντιο.
Παρά τη μουσική, το όνειρό του ήταν να ανέβει στη σκηνή ως ηθοποιός. Τα χρόνια εκείνα, όμως, η ζωή τον οδήγησε, λόγω ανάγκης, σε άλλα μονοπάτια. Χρειάστηκε να δουλέψει σε διάφορες, σκληρές δουλειές –από εργάτης στο εργοστάσιο Φιξ, φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι μέχρι βοηθός νοσοκόμου – και να ζήσει από πρώτο χέρι τη σκληρότητα εκείνης της εποχής. Κάποτε όμως ήρθε και η αναγνώριση.
Ο Κουν, ο Ζαμπέτας & ένα Όσκαρ στα… σκουπίδια!
Μια καθοριστική στιγμή στην πορεία του ήταν η γνωριμία με τον Κάρολο Κουν, ο οποίος, με ειλικρίνεια και βαθιά κατανόηση, του είπε πως η υποκριτική δεν ήταν το κατάλληλο πεδίο για εκείνον. Τον παρότρυνε να αφοσιωθεί στη μουσική – και εκεί ξεκίνησε η πραγματική του πορεία προς τη δόξα.
Ο Μάνος είχε κοντά του ανθρώπους που τον θαύμαζαν και τον στήριζαν με όλη τους την καρδιά. Ένας από αυτούς ήταν ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο οποίος τον περιέγραφε με λόγια γεμάτα αγάπη και σεβασμό: «Ήταν σκληρός στη δουλειά, ένας αληθινός άντρας, αλλά και ένας φίλος που αξίζει να δώσεις τη ζωή σου γι’ αυτόν». Η φιλία τους ήταν όχι μόνο πηγή έμπνευσης, αλλά και αρωγός στα δύσκολα χρόνια, όταν ο Ζαμπέτας άρχισε να χτίζει το δικό του σπίτι στο Αιγάλεω, έχοντας ως οικονομική βοήθεια τις αμοιβές τους από τις ηχογραφήσεις.
Η ιστορία με το Όσκαρ για τη θρυλική ταινία «Τα Παιδιά του Πειραιά» είναι ίσως από τις πιο γνωστές, αλλά και πιο ανθρώπινες πτυχές του Μάνου Χατζιδάκι. Το τραγούδι, που γράφτηκε βιαστικά για τις ανάγκες της ταινίας «Ποτέ την Κυριακή», κέρδισε το 1961 το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, όμως ο ίδιος ο συνθέτης το αντιμετώπισε με μεγάλη ψυχρότητα. Θεώρησε ότι το τραγούδι είχε χάσει το πραγματικό του νόημα και είχε γίνει απλώς μια τουριστική ατραξιόν. Σε μια κίνηση που συγκλόνισε όσους τον ήξεραν, πέταξε το χρυσό αγαλματίδιο στα σκουπίδια. Ευτυχώς, η οικιακή του βοηθός το βρήκε εγκαίρως και η αδελφή του το προστάτευσε. Σήμερα, το Όσκαρ φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη του γιου του, στραμμένο προς τον τοίχο, σαν να κρατά μια σιωπηλή μαρτυρία για την πολύπλοκη σχέση του δημιουργού με το έργο του.
Η Νέα Υόρκη, η Μελίνα και ο Ζυλ Ντασέν
Το 1966, ο Μάνος Χατζιδάκις έκανε ένα μεγάλο βήμα που θα σημάδευε την καριέρα και τη ζωή του. Άφησε πίσω την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, την καρδιά της παγκόσμιας θεατρικής σκηνής, για να συμμετάσχει σε μια ξεχωριστή παραγωγή. Μαζί με τον Ζυλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη ανέβασε στο Μπρόντγουεϊ το μιούζικαλ «Ίλια Ντάρλινγκ», μια διασκευή του θρυλικού «Ποτέ την Κυριακή». Εκεί, σε μια ξένη πόλη, σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μανχάταν όπου έζησε μαζί με τη μητέρα του, ο Μάνος βίωσε μια νέα πραγματικότητα, που τον κράτησε μακριά από την πατρίδα του για έξι ολόκληρα χρόνια. Η απόφασή του να μην επιστρέψει στην Ελλάδα δεν ήταν απλώς θέμα επιλογής, αλλά συνδέθηκε με ένα χρέος προς την εφορία, μια λεπτομέρεια που άλλαξε την πορεία του.
Η παραμονή του στην Αμερική ήταν εποχή εξερεύνησης και μουσικής αναζήτησης. Έρχεται σε επαφή με την αμερικανική ποπ και ροκ σκηνή, κάτι που αποτυπώνεται στα έργα του εκείνης της περιόδου. Το 1970 ηχογραφεί τον κύκλο τραγουδιών «Reflections» σε συνεργασία με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, ένα δείγμα της ανοιχτής του ματιάς και της επιθυμίας του να συνδυάσει την παραδοσιακή μουσική του με τις νέες τάσεις της εποχής.
Πριν από αυτή την περίοδο, το 1965, είχε ήδη σημειώσει μια σημαντική στιγμή με την ηχογράφηση του «Χαμόγελου της Τζοκόντας», με παραγωγό τον διάσημο Κουίνσι Τζόουνς, αποδεικνύοντας την ικανότητά του να συνεργάζεται με μεγάλες προσωπικότητες της διεθνούς μουσικής σκηνής. Παράλληλα, ο Μάνος δεν ξέχασε την κλασική μουσική και τον χορό. Συνεργαζόταν με τα «Μπαλέτα του 20ού Αιώνα» στις Βρυξέλλες, διευθύνοντας έργα δικά του αλλά και άλλων συνθετών, συνεχίζοντας να εμπλουτίζει το ρεπερτόριό του και να εξελίσσει το μουσικό του ύφος.
Κατά τη διάρκεια αυτής της δημιουργικής περιόδου, έγραψε τη μουσική για την ταινία «Βρόμικα παλικάρια» (Blue) το 1968, σε σκηνοθεσία Σίλβιο Ναριζάνο, ενώ παράλληλα συνέθεσε το έργο για πιάνο «Ρυθμολογία» και εργάστηκε πάνω στην «Αμοργό», μια μελοποίηση του ομώνυμου ποιήματος του Νίκου Γκάτσου. Η «Αμοργός» όμως έμεινε ημιτελής, σαν μια ανοιχτή υπόσχεση για το έργο που θα μπορούσε να είχε ολοκληρώσει.
Η επιστροφή στην Ελλάδα, η ωριμότητα & η «Ορχήστρα των Χρωμάτων»
Ήταν Ιούλιος του 1972 όταν ο Μάνος Χατζιδάκις γύρισε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του τη Νέα Υόρκη. Η επιστροφή αυτή σηματοδότησε όχι απλώς την επανένταξή του στην ελληνική μουσική σκηνή, αλλά την απαρχή της πιο ώριμης και δημιουργικής φάσης της ζωής του. Λίγους μήνες αργότερα, στο στούντιο της Columbia στον Περισσό, ηχογραφεί τον «Μεγάλο Ερωτικό», έναν κύκλο τραγουδιών που έμελλε να μείνει στην ιστορία, με τη συγκλονιστική ερμηνεία της Φλέρυς Νταντωνάκη και του Δημήτρη Ψαριανού.
Το 1973, τολμά να συνδυάσει μουσική και θέατρο μέσα από το καφεθέατρο «Πολύτροπον», ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα που αν και οικονομικά αποτυχημένο, κατέγραψε τη βαθιά του ανάγκη για τελετουργική παρουσίαση του τραγουδιού, μακριά από τον καθαρό εμπορικό σκοπό.
Ακολούθησε η περίοδος που ο ίδιος αποκαλούσε ειρωνικά «υπαλληλική». Από το 1975 έως το 1982 ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή σε θεσμούς-κλειδιά: στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και στη Λυρική Σκηνή. Ιδιαίτερα το Τρίτο Πρόγραμμα, υπό τη διεύθυνσή του, μετατράπηκε σε πρότυπο ποιοτικής ραδιοφωνίας, με εκπομπές που άφησαν εποχή.
Οραματιστής της μουσικής και της λαϊκής παράδοσης, καθιέρωσε από το 1978 έως το 1981 τις «Μουσικές Γιορτές» στα Ανώγεια, συνδυάζοντας διαγωνισμούς, παραδοσιακή μουσική, προβολές και διαλόγους με προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων. Ανάλογες πρωτοβουλίες συνέχισε και με τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο και τους «Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού» στην Κέρκυρα.
Το 1985, ο Χατζιδάκις εκδίδει το περιοδικό «Το Τέταρτο», ένα πολιτιστικό περιοδικό με σαφή κοινωνικοπολιτική ματιά, και ιδρύει τη δισκογραφική εταιρεία «Σείριος», δίνοντας βήμα σε νέους καλλιτέχνες χωρίς εμπορικά φίλτρα. Στον ίδιο χώρο της Πλάκας λειτουργεί και η μπουάτ «Σείριος», όπου παρουσίαζε επιλεγμένα έργα και δημιουργούς.
Το 1989 ιδρύει την Ορχήστρα των Χρωμάτων, με στόχο την πρωτοποριακή παρουσίαση έργων από την κλασική και σύγχρονη μουσική σκηνή. Μια από τις κορυφαίες στιγμές της, η ζωντανή συναυλία με τον Άστορ Πιατσόλα στο Ηρώδειο το 1990 – η τελευταία του μεγάλου Αργεντινού πριν το εγκεφαλικό που τον οδήγησε στον θάνατο.
Ακούραστος, διοργάνωσε το 1991 τους Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Καλαμάτας, μια ακόμη προσπάθεια στήριξης της νεότερης δημιουργίας, που όμως δεν βρήκε συνέχεια, όπως γράφει και το gossip-tv.
Τα έργα της εποχής αυτής φέρουν έντονα το αποτύπωμά του: από τον αυτοβιογραφικό «Μελισσάνθη» μέχρι τις «Μπαλάντες της οδού Αθηνάς», τη «Σκοτεινή μητέρα», την «Πορνογραφία», τα «Παράλογα» και τα «Τραγούδια της αμαρτίας». Ήταν η φάση που ο καλλιτέχνης γινόταν όλο και πιο πολιτικός, πιο στοχαστικός, πιο ειλικρινής.
Στις 15 Ιουνίου 1994, ο Μάνος Χατζιδάκις έφυγε από τη ζωή ήσυχα, από οξύ πνευμονικό οίδημα. Σύμφωνα με τη δική του επιθυμία, η κηδεία του έγινε χωρίς κάμερες και δημοσιότητα. Αθόρυβα, όπως ήξερε να λειτουργεί στις πιο ουσιαστικές του πράξεις. Άφησε όμως, πίσω του έναν κόσμο μουσικής, ιδεών και ήθους που συνεχίζει να εμπνέει.
Άνοιξε η διαθήκη της αξέχαστης Καίτης Γκρέυ και έχουμε όλες τις λεπτομέρειες για το ποιος είναι ο κληρονόμος της.
Η αείμνηστη τραγουδίστρια άφησε την περιουσία της (το διαμέρισμα που έμενε, πολύτιμα προσωπικά της αντικείμενα και τα πνευματικά δικαιώματα της καλλιτεχνικής της πορείας) σε έναν και μοναδικό κληρονόμο που δεν είναι άλλος από τον εγγονό της και αδελφός της Αγγελικής Ηλιάδη, Κωνσταντίνος Ηλιάδης.
Ο δικηγόρος του εγγονού της Καίτης Γκρέϋ, Όθωνας Παπαδόπουλος μίλησε αποκλειστικά στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» για το περιεχόμενο της διαθήκης.
Όπως ανέφερε, η τραγουδίστρια δεν έκανε καμία αναφορά στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της. Η Καίτη Γκρέυ σημείωσε μέσα στη διαθήκη της ότι είχε ήδη προσφέρει υλικά αγαθά στα παιδιά της όσο ζούσε.
Και πρόσθεσε ο δικηγόρος: «Ο εγγονός (Κωνσταντίνος Ηλιάδης) της ήταν στο πλευρό της μέχρι την τελευταία στιγμή και τη στήριξε όσο κανείς άλλος».
Mάλιστα, ο Κωνσταντίνος Ηλιάδης είναι ο αποκλειστικός κάτοχος των πνευματικών της δικαιωμάτων, τα οποία είναι «εξαιρετικά χαμηλά» για μία ερμηνεύτρια με την πολιτισμική προσφορά της Καίτης Γκρέυ.
Και πρόσθεσε ο Όθωνας Παπαδόπουλος ότι ο γιος της Καίτης Γκρέυ έχει δικαίωμα να προσβάλει τη διαθήκη, όμως έχει πιστοποιηθεί το γνήσιο της υπογραφής της και υπήρχαν μάρτυρες όταν την συνέταξε.
