Ένα χρόνο μετά τη συμμετοχή της στη Eurovision, η Έντεν Γκολάν παραχώρησε συνέντευξη στο “The Jerusalem Post”, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στον διαγωνισμό.

Η εκπρόσωπος του Ισραήλ αναφέρθηκε στη στάση ορισμένων συναδέλφων της, κάνοντας λόγο για απομόνωση, ενώ αναφέρθηκε και στη Μαρίνα Σάττι με ιδιαίτερα αιχμηρά σχόλια.

Σε σχέση με τη συνολική εμπειρία της Eurovision υπήρξε πολύ εχθρότητα και μίσος προς το πρόσωπό σου. Υπήρξαν στιγμές που ήταν πραγματικά τρομακτικές; Φοβήθηκες ακόμη και για τη ζωή σου;

Φυσικά. Στο Μάλμε, είπα ήδη στον εαυτό μου ότι αφήνω τον φόβο πίσω. Υπήρχε απίστευτη ασφάλεια και ήξεραν τι έκαναν. Είχα οκτώ σωματοφύλακες γύρω μου, ελικόπτερα, τα πάντα. Επέλεξα να μην εστιάσω σε αυτό. Αλλά στο Ισραήλ, πριν τη Eurovision, ειδικά όταν υπήρχαν απειλές θανάτου εναντίον μου — ότι θα με ανατινάξουν, ότι θα με κάνουν στόχο — κάποια στιγμή οι γονείς μου, μου είπαν: “Eden, δεν ξέρουμε αν αξίζει τη ζωή σου”. Έφτασα στο σημείο να σκέφτομαι: “Ουάου, τι γίνεται αν δεν επιστρέψω;” Είχα εικόνες στο μυαλό μου να στέκομαι στη σκηνή, να τραγουδώ και να με πυροβολούν.

Το μυαλό φαντάζεται τα χειρότερα. Στη Eurovision, όλοι περνούν από ελέγχους, η αίθουσα είναι ασφαλής, αλλά ακόμα και έτσι, μετά από τόσες απειλές που δέχτηκα, μετά από όλα τα ρεπορτάζ στην τηλεόραση, περνάνε από το μυαλό σου οι χειρότερες σκέψεις. Υπήρχαν νύχτες που κοιμόμουν λιγότερο. Και εκεί, στο Μάλμε, είπα στον εαυτό μου: δεν θα ασχοληθώ άλλο με τον φόβο. Τον πέταξα από το μυαλό μου. Δεν είχα πια τέτοιες σκέψεις. Επέλεξα να μην καταναλώνω την ενέργειά μου σε αυτό.

Ποιοι εκπρόσωποι από άλλες χώρες σου έδειξαν συμπάθεια και ζεστασιά, και ποιοι διαγωνιζόμενοι ήταν οι πιο αηδιαστικοί;

Από πού να αρχίσω; Από τις 37 χώρες, θα έλεγα ότι ίσως τέσσερις ήταν καλές. Η Tali από το Λουξεμβούργο, να είναι καλά, είμαι ερωτευμένη μαζί της, αλλά είναι Ισραηλινή. Είναι πραγματικά καλή ψυχή και ταλαντούχα, και δεν φοβήθηκε τίποτα δημόσια. Ο εκπρόσωπος της Γαλλίας μου είπε στα παρασκήνια “Τι νούμερο ήταν αυτό!” και o εκπρόσωπος της Γερμανίας ήταν πολύ γλυκός. Αυτοί ήταν πάνω-κάτω.

Και ποιος σου φάνηκε ο πιο αηδιαστικός;

Θα μπορούσες να πεις είτε η Ιρλανδή, είτε η Ελληνίδα , είτε ο Ολλανδός. Karma is a bitch! Αχ, μπορώ να το πω αυτό; Τέλος πάντων, όλα επιστρέφουν. Πιστεύω πραγματικά στο κάρμα και την ενέργεια. Παρόλο το μίσος γύρω μου, εγώ ήρθα μόνο με αγάπη. Πιστεύω ότι η αγάπη επιστρέφει και την είδα να επιστρέφει, ακόμα και από ανθρώπους που δεν είναι Ισραηλινοί ή Εβραίοι, από όλο τον κόσμο.

Πώς ήταν ο διαγωνισμός πίσω από τα παρασκήνια; Σε έβλεπαν οι άλλοι σαν παρείσακτη, σε απέφευγαν και δεν σου μιλούσαν;

Κανείς δεν ήθελε να πλησιάσει. Υπήρξε και μια φορά που γύρισα ένα TikTok με τον τραγουδιστή από τη Φινλανδία, αυτόν που τραγούδησε το ‘Cha Cha Cha.’ Το βίντεο έγινε viral, το είδαν πολλοί, και μέσα σε δευτερόλεπτα, ο μάνατζέρ του μπήκε αγενώς στο δωμάτιό μου ενώ ετοιμαζόμουν, χωρίς καν να χτυπήσει την πόρτα. Μπήκε έτσι απλά και απαίτησε να κατέβει το βίντεο από τα κοινωνικά δίκτυα. Οι άνθρωποι δεν ήθελαν να φαίνονται διαφορετικοί. Ακόμα κι αν μέσα τους ένιωθαν εντάξει απέναντί μας, δεν ήθελαν να δεχτούν αρνητική αντίδραση. Ειδικά τότε, στο αποκορύφωμα του πολέμου, αν έλεγες κάτι καλό για εμάς, μπορούσαν να σε “μαρκάρουν” και τελείωνε εκεί. Δεν περίμενα πολλά.

Υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζουμε για τη συμμετοχή σου στη Eurovision;

Δεν θυμάμαι αν το είπα αυτό, αλλά την ημέρα του τελικού μάς έδιωξαν από την περιοχή των καλλιτεχνών, μας είπαν να αλλάξουμε δωμάτιο. Ήθελαν να μας το κάνουν δύσκολο και τελικά μας μετέφεραν σε ένα απομονωμένο μέρος. Μας έκαναν χάρη. Μας έδωσαν ένα τεράστιο δωμάτιο, απομονωμένο, χωρίς θόρυβο. Ήμουν χαρούμενη. Πάντα διαλέγω τα καλά πράγματα.