Στούντιο 4: Η Άννα Φόνσου ήταν καλεσμένη στην ΕΡΤ και συγκλόνισε για άλλη μια φορά με τα όσα είπε. Η Άννα Φόνσου μίλησε για τον χαμό της αδελφής της.

Όπως είπε όταν πέθανε πήγαινε στο νεκροταφείο και έμενε εκεί. Είχε πιάσει πάτο και δεν μπορούσε να διαχειριστεί τον χαμό της. Ήταν κάτι που δεν μπορούσε να το πιστέψει με τίποτα και είχε αφήσει τη ζωή της στην άκρη, πηγαίνοντας μόνο στον τάφο της στο νεκροταφείο.

«Αν δεν φτάσεις στον πάτο δεν ξέρεις πώς είναι… Όταν έχασα την αδερφή μου έφτασα στον πάτο. Ένιωσα μέχρι εκεί ήταν να ζήσω. Δεν ήθελα να πάω ούτε στην κηδεία. Με περίμεναν. Πήγα και έβαλα και μουσικές όμως. Το βράδυ πήγα στο σπίτι και έπεσα λιπόθυμη. Πήγα στο νοσοκομείο και με έβαλαν στην εντατική. Μετά δεν έκανα τίποτα. Με ζητούσαν από δουλειές και έκλεινα το τηλέφωνο. Είχα πληρώσει κάτι για να πηγαίνω κάθε μέρα στον τάφο της, της πήγαινα μπλούζες και τέτοια, είχα τρελαθεί. Μου λέει η κόρη μου, που είναι η κόρη της αδελφής μου που την έχω υιοθετήσει: αν δεν σταματήσεις να πηγαίνεις στο νεκροταφείο, δεν θέλω να σε ξαναδώ. Εκεί με ταρακούνησε. Ήταν πολύ όμορφη η αδερφή μου. Έμενα στο νεκροταφείο όταν πέθανε η αδερφή μου, της μιλάω και τώρα. Είχε νοσήσει στον πνεύμονα χωρίς να έχει καπνίσει ποτέ», είπε μεταξύ άλλων η Άννα Φόνσου.

Όπως είχε αποκαλυφθεί πριν από το καλοκαίρι, η ηθοποιός και πρόεδρος του Σπιτιού του Ηθοποιού, έπρεπε να φύγει από το διαμέρισμά της όπου πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής της, καθώς διαπιστώθηκε πρόβλημα στη στατικότητα της πολυκατοικίας. Έτσι, αναγκάστηκε, μετά και από την προτροπή των ειδικών να εγκαταλείψει το σπίτι της και να νοικιάσει άλλο ώστε να μεταφέρει τα υπάρχοντά της εκεί μέχρι να δει τι θα γίνει με την πολυκατοικία.

Όλα ήταν καλά για την Άννα Φόνσου τους μήνες του καλοκαιριού που πέρασε και μάλιστα, όπως είπε, το είχε διακοσμήσει όπως ακριβώς ήθελε ενώ είχε βάψει και τους τοίχους με έντονα χρώματα.

Μόνο που με τα πρώτα κρύα, διαπίστωσε πως τελικά όντως δεν μπορούσε να ζήσει εκεί. Και αυτό γιατί όταν με την πρώτη ψύχρα ζήτησε από τη βοηθό της να ανάψει το καλοριφέρ, εκείνη της είπε ότι δεν υπήρχε θέρμανση στο σπίτι.

Έτσι, εκείνο το βράδυ, αναγκάστηκε να διανυκτερεύσει σε ξενοδοχείο ενώ ήδη έχει εγκατασταθεί στο σπίτι του Ηθοποιού που η ίδια έχει δημιουργήσει για τους συναδέλφους της που το έχουν ανάγκη.

Πρωίαν σε είδον: Ο Μίλτος Μακρίδης που έχει διατελέσει και πολεμικός ανταποκριτής ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του Φώτη και της Τζένης και μίλησε για όλα.

Για τη στιγμή που κινδύνευσε κάνοντας ρεπορτάζ είπε: «Κινδύνευσα εδώ και έτσι σταμάτησα το ελεύθερο ρεπορτάζ. Γίνονται επεισόδια στο Πολυτεχνείο και στο Πάντειο. Και κάποια στιγμή φεύγουν τα ΜΑΤ και έρχεται μια ομάδα ΕΚΑΜ. Φεύγουν οι πέτρες, οι κοτρόνες να φεύγουν βροχή. Από ένστικτο πάω με τη διμοιρία, τρώω μια ψιλοκρεμαστή στη μύτη και λιποθυμάω. Ένας συνάδελφος με μάζεψε και με έβαλαν σε ένα περιπολικό με έφυγα».

«Από ελληνική τηλεόραση βλέπω λίγα πράγματα. Ενημέρωση τη βλέπω όλη, ψυχαγωγία έχω δει κυρίως τηλεπαιχνίδια. Υπάρχουν ωραία φορμάτ! Το τηλεπαιχνίδι είναι το πιο ειλικρινές. Δεν λέει ότι είναι ψυχαγωγική εκπομπή και πάει να κάνει ενημέρωση. Είναι παιχνίδι, τελεία! Αν θα ήθελα να παρουσιάσω ένα καθημερινό παιχνίδι; Ναι… Δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω με άλλους γιατί έχω το δικό μου τέμπο. Το παιχνίδι φαίνεται εύκολο αλλά είναι υψηλών απαιτήσεων. Πρέπει να κάνεις κάθε μέρα το ίδιο και ταυτόχρονα να είναι διαφορετικό. Βλέπω σε ζάπινγκ να λέει κάτι ο παίκτης και ο παρουσιαστής να μην αντιδρά. Και λέω “πωπω, πώς το έχασε αυτό;”», εξήγησε.

Για τα ριάλιτι είπε ο Μίλτος Μακρίδης: «Για τους άλλους το κάνω. Όταν είμαι μπροστά στην κάμερα, η σκέψη μου είναι τι κάνει ο άνθρωπος από πίσω. Στα τηλεπαιχνίδια σκεφτόμουν ότι είναι οι οικογένειες, με τα παιδιά. Οπότε σκεφτόμουν τι θα πω και πώς θα το πω. Είχα την ευτυχία να έχω μεγαλώσει στο θέατρο με επώνυμους ανθρώπους. Οπότε αυτό δεν μου έκανε εντύπωση. Ούτε είχα την λαχτάρα να βγω στο γυαλί ενώ κάποιοι η ζωή τους είναι αφιερωμένη στο πως θα βγουν και θα παραμείνουν στο γυαλί. Αν είσαι ο ίδιος ριάλιτι, μέσα στο ριάλιτι θα λειτουργήσεις σαν πυρήνας. Αν δεν είσαι από τη φύση σου ριάλιτι, το παρατηρείς απέξω! Για μένα ήταν φυσική μου διαδικασία. Η τηλεόραση είναι η πλατεία του χωριού. Ως εκ τούτου δεν είναι το πρόβλημα αυτό που συμβαίνει στην τηλεόραση. Αλλά αυτό που είναι η κοινωνία και αντικατοπτρίζεται στα ριάλιτι. Στο Bar δεν ήταν εγκλεισμός γιατί το βράδυ ερχόντουσαν οι άνθρωποι. Ερχόταν όποιος ήθελε και είχαν επικοινωνία με τον κόσμο. Δεν ήταν σε αποκλεισμό επικοινωνίας και αισθήσεων. Το πρώτο βράδυ “έσπασε” ένας παίκτης και έφυγε. Έκανε τρελά πράγματα και αναγκαστήκαμε να τον απομακρύνουμε. Συμβαίνουν διάφορα στις παραγωγές ειδικά σε αυτές που δεν έχουν σενάριο».